«میا» و «کوین» توسط پدر و مادرشان به خانهی مادربزرگشان در حومه استونی برده میشوند تا بدون داشتن گوشیهای موبایل نوع دیگری از زندگی را تجربه کنند اما زندگی در روستایی کوچک و بدون هیچ امکانات امروزیای برای این کودکان کسلکننده است تا اینکه شبی مادربزرگ از افسانه «کرت» برای آنها حرف میزند. در این افسانه کرت موجودی است که توسط خود افراد و با وسایل خانگی ساخته میشود و زمانی که با چند قطره خون زنده شد میتواند هر کاری که آنها بخواهند را برایشان انجام دهد. کمی بعد کودکان سعی میکنند این موجود افسانهای را بسازند.
داستانها و افسانههای خلاقانهی جهان همواره سوژه خوبی برای به تصویر درآمدن هستند اگر برای آنها در کنار داستان جذاب پرداخت قابلقبولی نیز ایجاد شده باشد. افسانه کرت که یک افسانه استونیایی است این بار قرار است در کمدیای سیاه از اثرات وجود اینترنت و فرزندانی که معتاد به آن شدهاند و نیز خشم جمعیای که امروزه توسط آن درحال پخش شدن در تمام جهان است حرف بزند. قرار است کرت داستان همان رباتهایی باشد که با خواست بشر ایجاد میشوند و میخواهند آنها را برای زندگی بهتر کمک کنند اما در نهایت آنقدر در زندگی بشر امروزی دخالت میکنند که رشتهی همهچیز از دست رفته و دیگر کسی کنترلی نسبت به این رباتها ندارد. چنان چون اینترنت و فضای مجازی که تمام زندگی ما را به خود مشغول کرده و اجازه نمیدهند خودمان یک تجربهی شیرین واقعی کوچک را هم بدست آوریم. در این فیلم حتی دربارهی اثرات مخرب از بین بردن طبیعت -اینکه عدهای با استخدام چندین اوباش در فیسبوک سعی در ایجاد فضایی برای تخریب طبیعت پیرامونی دارند- و نیز ماشینی شدن انسان امروزی حرفهایی به میان آمده که توانسته به خوبی با اصل روایت همسو باشد.
فیلم «کرت» از آن داستانهای ترسناک و خونینی است که با وجود کودکان معنایی دیگر پیدا میکند. شاید در ابتدا با وجود شخصیتهای اصلی کودک داستان تصور شود که با فیلمی کودکانه روبهرو هستیم اما آنچه «راسموس مریوو» کارگردان نوپای این فیلم با بازیگری فرزندان خود ساخته است ادغامی از داستانهای کودکانه با روایتی بزرگسالانه است که میتواند با کمی اغماض تمام خانواده را از خود راضی کند. نوجوانان میتوانند با بستن چشمان خود در چند سکانس خونین آن به پای این فیلم نشسته و از آن لذت ببرند. روایتی که در آن قطعهقطعه شدن افراد و خونهایی که همهجا پخش شده است هم دیده میشود. مریوو توانسته است طنز تلخ خود را با چهرههای عجیب کاراکترهایاش همراه کند و بیننده را با شخصیتهای متفاوت داستاناش به دنبال خود بکشد. اگرچه با وجود کودکانِ داستان میتوان پایان آن را هم حدس زد اما مسیر روایت جذابیتها و خلاقیتهای داستانی و طنز خاص کودکانه و شیرینی را در خود دارد که میتواند منجر به کشش داستانی قوی شود. این فیلم داستانی سرگرمکننده است که حتی میتواند پوچی را به بیننده بزرگسال خود هم القا کند. روایتی کنایهآمیز از زندگی امروزی درون افسانهای قدیمی که به راحتی بینندهی خود را راضی میکند.