کواتی کوچکی با نام «ناچی» به تنهایی در گوشهای از جنگل زندگی میکند. او دوستان زیادی ندارد، با این حال یک قورباغهی کوچک از او و شیطنتهای او خوشاش میآید. ناچی بعد از زلزلهای که در جنگل رخ میدهد، برای یافتن پدر و مادرش راهی سفر میشود. در این راه قورباغهی شیشهای و پروانهای کوچک نیز با او همراه میشوند.
احتمالاً بسیاری از ما پسربچهها یا دختربچههایی که یک انیمیشن را بارها و بارها تماشا میکنند، دیدهایم. این کودکان دوستداشتنی گاه آنقدر از داستانی لذت میبرند که میتوانند برای ساعتها آن را پشت سر هم تماشا کنند و اصلاً هم از آن خسته نشوند. این انیمیشنها قطعاً حرفی برای گفتن دارند که میتوانند این کودکان را جذب خود کنند. با کمی دقت میتوان متوجه شد که بیشتر این انیمیشنها دارای تصاویری رنگارنگ و ماجراجوییهایی خلاق هستند که میتوانند باعث همذاتپنداری کودک با آنها شوند. به خصوص که امروزه با وجود همهگیری کرونا بسیاری از کودکان و خردسالان نمیتوانند به محیط باز رفته و این ماجراجوییها را خود به گونهای دیگر تجربه کنند. به همین دلیل مهمترین المانی که میتواند باعث جذابیت در یک انیمیشن شود در ابتدا داستان و سپس تصاویر آن است.
انیمیشن «کواتی» با رنگهای سبز و قرمز و آبی و بهره گرفتن از محیط جنگل توانسته است تصاویر خود را هر چه زیباتر کند. این انیمیشن اما برخلاف تصاویر جذاباش داستانی آشفته و باریبههرجهت دارد. اتفاقات بدون دلیل خاصی رخ میدهند و شخصیتها هم هیچ عمقی ندارند. کواتی پدر و مادر ندارد. اولین سؤالی که کودک دربارهی این حیوان خواهد پرسید این است که او چرا پدر و مادر ندارد؟ این انیمیشن هرگز دلیلی درست برای تنها بودن کواتی ارائه نمیدهد و فقط با اتفاقاتی نمایشی سعی دارد به کودکان بفهماند که هر کسی که به دیگری اهمیت دهد میتواند خانوادهی او باشد. درک این حرف قطعاً برای کودکی که خانواده برایاش پدر و مادر تعریف شده سخت است و این داستان سعی نمیکند در مسیری قدم به قدم این مفهوم را به کودک بیاموزد. شخصیتهای دیگر هم رفتارهاشان بیدلیل دیده میشود. ماری که میخواهد قدرت را در دست بگیرد چرا این گونه رفتار میکند؟ یا به قول کودکان چرا او اینقدر بدجنس است؟ این مار میخواهد حیوانات جنگل را به کجا ببرد؟ این شخصیت بدون داشتن هدف باعث میشود درکاش نیز سخت باشد.
در سوی دیگر این داستان میخواهد کودک را با مفهوم روح و ارواحی مهربان که از گذشته آمدهاند و میخواهند به کواتی کمک کنند، آشنا کند، اما چه مفهومی؟ این روح چه کسی است و در کجا زندگی میکند؟ او چه هنگام خود را نشان میدهد و چرا دیگر حیوانات او را نمیبینند؟ اینها سؤالاتی است که یک کودک در مواجهه با این داستان خواهد پرسید و جوابی هم به آن داده نمیشود. مسیر ماجراجویی کواتی هم چندان خلاقانه و هیجانانگیز نیست تا بتواند کودک را با خود همراه کند. حتی این انیمیشن سعی نکرده خودِ این حیوانات را هم تعریف کند. کواتی یا قورباغهی شیشهای یا حتی آن پروانه چگونه حیواناتی هستند و چه غذایی میخورند و در چه محیطی باید زندگی کنند؟ این انیمیشن نتوانسته است نه شخصیتهای خود را به خوبی نشان دهد و نه ماجراجوییهای خلاقی را در برابر مخاطب کنجکاو کودک خود قرار دهد. در پایان نیز ما با انیمیشنی که فقط رنگ دارد و در تصاویر زیبا است روبهرو هستیم که نتوانسته هدفی داشته باشد.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.