پوستر فیلم وسوسه‌انگیز

وسوسه‌های تهی

وسوسه‌انگیز
Irresistible
محصول ۲۰۲۰
امتیاز ۱.۵
نویسنده اردیبهشت

دنیای انتخابات و منازعات سیاسی از زمره‌ی فضاهایی‌ست که برخی اهالی هنر را برای پرداختن به آن سوق می‌دهد. این اثر نیز همچون دیگر آثار جهان سیاست تلاش می‌کند تا به پشت پرده‌ی صندوق‌های انتخاباتی پی برده و مخاطب را به‌دنبال حقایق پوشش‌داده شده در قالب نیرنگ و تزویر، آگاهی بخشاید.

جان استوارت در دومین اثر سینمایی خود با اشاره به رایزنی‌های سیاسی و مالی در انتخابات امریکا سعی بر ارائه‌ی واقعیات پسِ پرده‌ی عالم سیاست و بازی‌های حزبی پنهان در آن کرده است.

داستان حول‌ محور فعالی سیاسی شکل گرفته که از طریق تماشای یک ویدئوی تاثیرگذار از یک افسربازنشسته‌ی نیروی دریایی، تلاش بر جذب وی و البته بهره‌گیری از توان و افکار او موافق و مطابق با سمت‌وسوی حزب وابسته‌اش یعنی دموکرات، می‌کند و می‌خواهد او را برای کاندیداتوری شهرداری برگزیند. در طرف مقابل نیز، نماینده‌ی حزب رقیب قرار دارد که بانویی خوش‌پوش و چرب‌زبان، طرفدار متمولّین و اغنیاء که جهد بر جذب افراد مشهور و پولدار کرده و در تلاش است از طریق آنان به حزب جمهوری‌خواه، یاری و کمک مالی رساند.

هر دو شخصیت از آغاز بی‌نام و نشان و بی‌هویت در فیلم پا به منطقه‌ای روستایی گذاشته و مزورانه در تلاش برای نیل به اهداف سودجویانه‌ی خویش هستند. رنگ تزویر و ریا را در انتخاب غذای «گری» در بین عموم و غذای موردعلاقه‌اش در حریم خصوصی خویش و در مقابل، ادب و نزاکت «فیث» در مواجهه با عموم اما گستاخی و بی‌ادبی‌اش در واقعیت را شاهدیم. این‌ها نشانه‌ای از حیله‌ها و وعده‌های نافرجام همیشگی نامزدهای انتخاباتی و رنگ باختن وعده و وعیدهاست.
«استوارت» زیرکانه به رایزنی‌های سیاسی و مالی در انتخابات آمریکا اشاره می‌کند.
گوئی هدف اصلی پول است و بس؛ سیاستی که با پول مسموم شده و در اصل ریشه‌ی تمام مسائل و مشکلات محسوب می‌شود.

کارگردان در تلاش است هزل‌گونه و با زبانی کمیک و طنزوار به روابط پرتنش آن دو دامن زده و از این راه به پیاده کردن فضایی کمدی دست‌ یابد. با این‌وجود او نتوانست از پس شیرین‌کاری‌های اثر و خلق‌اشان برآید. داستان علی‌رغم پرداخت به جزئیات، آن‌هم هوشمندانه، در آخر نتوانسته به آنچه باید برسد و در ارائه‌ی این اثر سیاسی که می‌توانست تاثیری شگرف بر دیدگاه‌های سیاسی بگذارد، قاصر ماند.

نقطه‌ی عطف این اثر را باید در بازی خوب نقش‌آفرینان‌اش دانست. «استیو کرل» و «رز بیرن» به‌طرز فوق‌العاده‌ای بار کمیک طنز را به‌دوش کشیده‌اند و به‌درستی از این امر سربلند برآمدند. بازی «کریس کوپر» و «مک‌کنزی دیویس» نیز در جای خود تحسین‌برانگیز است و عوامل بازیگری نقش‌های خود را به‌خوبی ایفاء کردند.