این زن مدتهاست سقوط کرده
«کانر آلین» نمونهی زندهای از یک کارگردان است که همیشه سعی دارد اثبات کند که بدترینها را در بهترین موقعیت خلق میکند. با نگاهی گذرا به سیاههی کارگردانی آلین بهراحتی متوجه شرحهشرحه بودن آثار او میشویم. آلین هم مانند بسیاری دیگر از کارگردانهای درجهچندم آمریکایی بهجای کمی مطالعه در باب سینما و تماشای آثار بزرگ سینمای جهان، کاملاً چشمبسته دست به ساخت آثار بلند در ژانرهای مختلف میزند. اثر قبلی او با نام «زمین بیصاحب»را در کانال مرور کردیم و پی بردیم که آلین نهتنها هیچ پیشرفتی در ساختار روایی و ساختار فرمی سینما خود نکرده بلکه گامهایی را هم به عقب برداشته است. حال او در جدیدترین اثر خود سعی دارد اثری بهاصطلاح وسترن را با بازی بازیگر پرحاشیه، امبر هرد، مقابل چشم مخاطب قرار دهد.
امبر هرد یکی از همان تخممرغهای شکستهی فمینیسم رادیکال و دهانگشاد آمریکایی بود که طی چند سال اخیر حتی کارش به نوشتن مقاله در نیویورکتایمز و واشنگتنپست نیز رسید. اما دادگاه سریالی گذشته بین او و جانی دپ بوی این تخممرغ شکسته در سبد فمینیسم زرد آمریکایی را بلند کرد. حال او در یکی از جدیدترین نقشآفرینیهای خود پس از آن دادگاه در فیلم جدید آقای آلین ظاهر شده است. البته این را فراموش نکنید که فیلمبرداری این فیلم قبل از برگزاری دادگاه هرد و دپ تمام شده است و پس از تماشای این فیلم بهراحتی میتوان میمیک چهرهی هرد را در دادگاه به این اثر وصل کرد. به هر حال هرد مانند همیشه در این فیلم نیز بازیگر بدی است. او حتی درک درستی از داستان وصلهپینهشدهی آلین ندارد. تصور کنید آلین در مقام کارگردانی قرار است اثری را روی پرده ببرد که درونمایهی روانشناسی دارد و نقش کاراکتر روانشناس را به امبر هرد سپرده است. در این چینش باید مطمئن بود که قرار نیست آش قابل خوردنی از دستپخت این دو به دست ما برسد.
داستان آقای آلین بهاصطلاح در باب پسریست که همهی روستا او را شیطانی خطاب میکنند و روانشناسی با نام «گریس» از نیویورک عازم این منطقه میشود تا این پسر را بهعنوان یک کیس درمانی مورد بررسی قرار دهد. این روایت آنقدر آشفته است که حتی برای نوشتن دو خط پیرنگ آن باید کمی فکر کرد، چرا که آقای آلین در طول روایت همین پیرنگ اصلی را نیز بارهای دچار تغییر میکند. این تغییر را لطفاً در معنای ساختارشکنی در نظر نگیرید، بلکه آن را ضعف مطلق کارگردان در فهم سینما متصور شوید.
فیلم «در آتش» نه بازیگران اصلی خوبی دارد، نه کارگردان خوبی پشت دوربین آن قرار گرفته، نه روایت قابل اعتنایی دارد و نه حتی قرار است مخاطب سینمای سرگرمی را طی ۸۰ دقیقه سرگرم کند. این فیلم یکی از ضعیفترین آثار کارنامهی کارگردانی ضعیف آلین است. این کارگردان اگر قصد دارد همچنان در سینما نفس بکشد، باید بهجای دائم ساختن آثاری از این دست، کمی به مطالعه و تماشای سنما بپردازد. اینچنین کارگردانهایی باید برای خود فرصت مطالعاتی ایجاد کنند. آقای آلین باید بهخاطر سینما هم که شده کمی از ساخت فیلم کناره بگیرد. فیلم «در آتش» از آن دست آثاری است که نباید برای لحظهای در تماشا نکردن آن درنگ کرد.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.