پوستر فیلم می‌خوام برگردی

در این کمدی‌ها بازیگر همه‌کاره است

می‌خوام برگردی
I Want You Back
محصول ۲۰۲۲ – ایالات متحده
ژانر کمدی
امتیاز ۱
نویسنده مصطفی ملکی

کمدی‌های سینمای هالیوود آن‌قدر خوب دسته‌بندی شده‌اند که هر دسته‌ای مخاطب خود را دارد. برخی از این کمدی‌ها فقط‌وفقط در دنیای نوجوان‌ها سرک می‌کشند و برخی دیگر به زوج‌ها می‌پردازند و دسته‌ای دیگر وارد خانواده‌ها می‌شوند. «جیسون اورلی» در جدیدترین اثر خود به‌سراغ دسته‌ی دوم رفته است.
همان‌طور که در بالا اشاره شد کمدی‌های هالیوودی زبان و لحن خود را دارند. زمانی که یک کمدی قرار است واقعاً مخاطب را وادار به خنده کند، کارگردان باید بازیگرانی محوری داشته باشد که بتواند از طرق آن‌ها مخاطب را با فیلم همراه کند. در طول دو دهه‌ی گذشته بازیگرانی چون جیم کری، آدام سندلر، ادی مورفی، ویل فرل، کوین هارت، استیو کرل و … دارای چنین نقش‌هایی در کمدی‌ها بوده‌اند. در این فیلم‌ها حتی واکنش کاراکتر نسبت به موقعیت ایجادشده نیز مخاطب را به خنده می‌اندازد. به طور مثال واکنش‌های جیم کری در فیلم «دروغ‌گو، دروغ‌گو» را به‌یاد بیاورید. در فیلم جدید آقای اورلی نیز با چنین موقعیت‌هایی مواجه هستیم و «چارلی دی» قرار است مخاطب را در طول فیلم با چنین موقعیت‌هایی روبه‌رو کند.
جیسون اورلی روایت خود را حول دو زوج می‌چرخاند. او در همان افتتاحیه روایت را کادربندی می‌کند. این فیلم در باب جدایی است و تلاش کاراکترهای اصلی فیلم، «پیتر» و «اما»، برای بازگرداندن «نواه» و «آنی». در این کمدی‌ها تلاش‌های مضحک کاراکترها برای بازگرداندن همه‌چیز به گذشته باعث ایجاد موقعیت‌های کمدی می‌شود. چارلی دی دقیقاً روی همین نقطه ایستاده است و بارها در فیلم موقعیت‌هایی ایجاد می‌شود که واکنش‌های او باعث خندیدن مخاطب می‌شود. اما این کمدی‌ها در همین جا به‌پایان می‌رسند و دیگر نباید از آن‌ها انتظار بیشتری داشت. خاصیت این فیلم‌ها همین است. جیسون اورلی نیز زیاد سعی نمی‌کند روایت را لایه‌لایه کند و فقط به ایجاد موقعیت‌های کمدی می‌پردازد.
آن‌چه در کمدی‌های هالیوودی بسیار پررنگ است، اصرار کارگردان‌ها و فراتر از آن‌ها، استودیوها، برای ایجاد فضایی کاملاً عاشقانه و پندآموز در پرده‌ی سوم است. از هالیوود کلاسیک تا کنون تمام کمدی‌ها دارای چنین پرده‌های سومی هستند. شاید به‌همین سبب است که کمدی‌های سینمای مستقل ماندگاری بیشتری در ذهن مخاطب سینما دارند. آثار جیم جارموش را در ذهن مرور کنید. جارموش در هر کدام از کمدی‌های خود ابتدا فضای روایت را می‌سازد و سپس کاراکترها را متناسب با آن فضا شخصیت‌پردازی می‌کند. جای خالی این فضاسازی در همه‌ی آثار کمدی هالیوودی به‌چشم می‌خورد. در هر حال همین کمدی بازیگران بزرگی را در عرصه‌ی سینمای کمدی به جهان معرفی کرده است و هنوز هم با مرور برخی از آثار این بازیگران خنده روی لبان مخاطب می‌نشیند.
اثر جدید جیسون اورلی یک کمدی با تمام کادربندی‌های کمدی هالیوودی است. مخاطب علاقه‌مند به سینمای کمدی هالیوود شاید بارها این موقعیت‌ها را در فیلم‌های گذشته از کارگردان‌هایی مختلف دیده باشد. اما بازی خوب بازیگرانی چون چارلی دی و «جنی استیت» باعث می‌شود، علی‌رغم تکراری بودن موقعیت‌ها، باز هم مخاطب وادار به خنده شود. این واکنش از سوی مخاطب یعنی موفقیت کارگردان در پروژه‌ی خود؛ حتی اگر این پروژه یک اثر مستقل سینمایی به‌لحاظ فرم روایی و تصویری نباشد.

گفت‌وگو

نظرت درباره‌ی این فیلم چیست؟