— کمدیهای سطحی خستهکننده
«آتسوکو» و «آکیرا» بعد از سالها زندگی مشترک اکنون به دوران میانسالی خود رسیدهاند، فرزنداناشان دیگر بزرگ شده و بهزودی مستقل میشوند و حالا دیگر باید به فکر بازنشستگی خود باشند. آتسوکو اما بعد از هزینهی بسیار زیادی که برای مراسم تدفین پدر آکیرا داده حساباشان را خالی میبیند، آکیرا هم به ناگاه از کار اخراج میشود و همهچیز به طور ناگهانی درهم میآمیزد. آتسوکو اما زنی نیست که به این راحتی ناامید شود. او به دنبال یافتن راهحل برای پر کردن حساب بازنشستگیاشان است.
با نگاهی ساده به کارنامهی فعالیتهای «تتسو مااِدا» از سال ۲۰۰۰ تا کنون متوجه میشویم، فیلمهای این کارگردان قدیمی ژاپنی هرگز نتوانستهاند اتفاقی خاص را رقم بزنند و همواره در حد فاصل میان روایتهایی زیر متوسط و گاهگداری متوسط سیر میکردند. او اما کارگردان پرکاری است و هر ساله یک یا دو فیلم را ساخته است. در طی سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ او پنج اثر را منتشر کرده که یکبهیک به مرور آنها خواهیم پرداخت.
آقای ماادا در فیلم «من هیچ پولی در حساب بازنشستگیام ندارم» سعی کرده است گوشههایی از مشکلات زندگی افراد میانسال و حتی پیری را نشان دهد که یا دچار روزمرگی حاصل از بیکاری شدهاند یا آنقدر درگیر حسابوکتاب کردن و کار کردن برای داشتن درآمد بیشتر هستند که فراموش کردهاند از آنچه دارند استفادهی بهتری کنند. در سوی دیگر او سعی کرده نگاه حاصل از طنز خود را به افرادی که به دنبال حرف دیگران هستند و برای بهاصطلاح چشمهمچشمی هم شده مراسم تدفین بزرگ و پرهزینه و باشکوه بگیرند، بیندازد و نقدی آهسته و کوتاه هم به آنها داشته باشد. روایت فیلم او در پیرنگ اصلی خود روایتی جذاب، کمدی و سرشار از زندگی میتواند باشد، اما در مسیر روایت و جزئیات به هیچعنوان نمیتواند مخاطب خود را راضی کند. این فیلم هرگز به صورت عمیق درگیر شخصیتهای روایت خود نمیشود. شخصیتها به ناگاه وارد شده، اتفاقی را رقم میزنند و سپس دوباره ناپدید میشوند. هر زمان هم که کارگردان اراده کند باز هم پیدا میشوند. مخاطب هرگز نمیتواند بفهمد این افراد که هستند و چطور وارد مسیر زندگی این زوج میانسال میشوند. اگر آتسوکو زنی میانسال است چطور تا کنون شغلی مناسبتر از آنچه الان دارد را در اختیار نداشته و چطور نمیتواند از پس همین شغل ساده هم برآید؟! چرا باید همسرش بعد از سالها کار کردن به ناگاه از کار بیکار شود و هیچ پشتوانهی بیمهای را هم نداشته باشد. دختر این دو نفر چگونه فردی است و چرا باید با پسری آنگونه ازدواج کند. آنها قرار است چگونه زندگی کنند؟! پسر این خانواده کیست و چه میکند؟ کار او خوردن و خوابیدن و آمدورفت در خانه است؟ دوستان آتسوکو یا آکیرا که هستند و چه نقشی در زندگی آنها دارند؟ آقای ماادا هرگز به هیچ یک از سؤالات پیشآمده پاسخ نمیدهد و فقط یک روایت سطحی و خطی را تصویر میکند. در این میان تنها حضور مادر آکیرا است که کمی روایت را میتواند پیش ببرد و رابطهای منطقی را میان خود و آتسوکو ایجاد کند و البته روایت را کمی از خستگی و ملال دور کند.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.