در وهلهی اول انتظار از این فیلم با نگاهی به نام و پوستر که در آن همه چیز هست، تعدادی روح آزرده خاطر،نازیهای بدجنس و سربازان جنگ جهانی و یک خانهی تسخیرشده و کلیشههای تکراری و تلفیق همهی این موارد با هم، بسیار پایین بهنظر میرسد.
فیلم بر مبنای قواعد فیلمهای ترسناک پیش میرود. موسیقی متن فیلم در اختیار روایت داستان و تعلیقبرانگیز و جذاب است. خط کلی داستان برای بیننده پر کشش است و پیچهای داستانی خوبی در طول روایت داستان گنجانده شده است. از لحاظ جلوههای ویژه و تدوین کموکاستیهای قابل توجهی وجود دارد. پایانبندی غافلگیر کننده، متفاوت و جالبی دارد.
در نهایت با تماشای کامل این اثر و در نظر گرفتن پلات کلی فیلم، ضعف در مورد چرایی کلیت داستان به چشم میخورد. این ضعفهای کلی داستانی در فیلمها گاهی کل یک فیلم را کاملا زیر سوال میبرد. گاهی هم به خورد تماشاگر میرود. و ما بر سر این دو راهی خواهیم ماند. ولی در نهایت پیچ دراماتیک آخر داستان با اینکه در کلیت داستان جایگاه درستی ندارد، ولی درگیرکننده و تأثیرگذار است.
کارگردان این فیلم «اریک برِس» که از قضا نویسندگی اثر را نیز بر عهده داشته، دومین فیلم بلند خود را تجربه میکند. او فیلم تأملبرانگیز «اثر پروانهای» را در کارنامهی خود دارد که در تیم نویسندگی آن فیلم نیز حضور داشته است.
درمجموع باتوجهبه ویژگیهای این فیلم و کارگردان آن، باید گفت این فیلم ارزش دیده شدن را خواهد داشت.