پوستر فیلم جذبه‌ی گابریل – سه‌گانه

فیلمی تهوع‌آور

جذبه‌ی گابریل – سه‌گانه
Gabriel's Rapture: Part One - Part Two - Part Three
محصول ۲۰۲۱ – ایالات متحده
امتیاز ۰
نویسنده سارا

«گابریل» بعد از فراز و نشیب‌های بسیار در به دست آوردن «جولیا» حالا او را از آن خود می‌بیند. آنها تصمیم گرفته‌اند به زودی ازدواج کنند، اما گذشته از برابر آنها دور نمی‌شود.
در مرور سه‌گانه‌ی فیلم «دوزخ گابریل» درباره‌ی این‌گونه فیلم‌ها و محتوایی که ارائه می‌دهند صحبت کردیم. ما گفتیم که این‌ فیلم‌ها تنها در جهت جذب آن دسته از مخاطبانی هستند که از سینما چیز زیادی نمی‌دانند و علاقه‌ای هم برای پرداختن بیشتر به محتوای فیلم‌هایی که می‌بینند، ندارند. سه‌گانه‌ی دوم فیلم‌های «گابریل» نیز در ادامه‌ی ابتذال همان فیلم‌‌های سال ۲۰۲۰ است با این تفاوت که کارگردان سکانس‌های جنسی را هم به مسیر فیلم‌اش وارد کرده است. ما در زمان‌های بسیاری این دو شخصیت را در کنار یکدیگر و در حال عشق‌بازی می‌بینیم. حالا تمام فیلم آن چیزی شده که قرار بود باشد؛ سکانس‌های جنسی برای جذب مخاطب.
اما من فکر می‌کنم باید در برابر این فیلم‌ها موضع تندتری گرفت، زیرا این‌گونه فیلم‌ها توهین بزرگی به مردان و زنان محسوب می‌شوند. در این فیلم‌ها مردان زنان را همچون ابژه‌های جنسی برای ارضای نیازهای خود می‌بینند و زنان نیز از تمکین کردن لذت می‌برند. نه مردان هویتی دارند و نه زنان. مردان همگی یا بیمار جنسی هستند یا برای ارضای حس قدرت خود باید بر زنان حکومت کرده و برای آنها تصمیم بگیرند. زنان هم افرادی احمق و فاقد قدرت تصمیم‌گیری هستند که برای ارضا شدن و پذیرفته شدن توسط صاحب خود حاضرند هر کاری انجام دهند. حق مالکیتی که مردان در خود بر زنان دارند چیزی است که نه در این فیلم که در زندگی واقعی نیز می‌توان دید. در آن سوی دنیا کشوری که دم از آزادی‌ می‌زند حق سقط جنین را از زنان‌اش می‌گیرد و در این سوی حق غربالگری جنین گرفته می‌شود. البته که در کشورهایی از این هم بدتر شده است و زنان حق داشتن شغل و انجام تحصیل را ندارند و باید سریع ازدواج کرده و بچه‌دار شوند. دیدن فیلم‌های مبتذلی که در آنها هم به زنان و هم به مردان توهین می‌شود در این چنین دنیایی شاید متعجب‌کننده هم نیست.
فیلم «جذبه‌ی گابریل» اما با نسبت دادن ابتذال تصویری خود به عشق‌های اسطوره‌ای و استفاده از نقاشی‌های قدیمی سعی در معنادار کردن روایت خود دارد. در ابتدای فیلم جایی گابریل از نقاشی قدیمی زنی که عریان است اما با موهای بلندش سعی در پوشاندن خود می‌کند حرف می‌زند. او این کار را حیا می‌داند و در همین حین تصویر جولیا و خجالت کشیدن او نشان داده می‌شود. آیا مبتذل‌تر از این اتفاق چیزی وجود دارد؟ همین حرف گابریل در ادامه در تمام فیلم تصویر می‌شود و جولیا حتی در سکانس‌های عشق‌بازی کاملاً عریان نیست. این نگاه به شدت جنسیت‌زده به زن توسط کارگردانی که خودش زن است تصویر شده است و این اتفاق از آنچه که باید فیلم را مبتذل‌تر می‌کند. تمام سکانس‌های این فیلم تهوع‌آور است و حیف نام فیلم که بر روی آن قرار داده شود. در این بین نباید از بازی بسیار بد و افتضاح بازیگران آن گذشت که باعث شده‌اند داستان و شخصیت‌ها کاملاً با هم هم‌خوانی داشته باشند.

گفت‌وگو

نظرت درباره‌ی این فیلم چیست؟