قصهی روان اسیر جلوههای ویژهی آبکی
در سال ۲۰۱۷ بالاخره مانگای موفق «کیمیاگر تمامفلزی» تبدیل به یک لایواکشن سینمایی شد. بسیاری از مخاطبان این مانگا و سپس سری انیمههای آن منتظر یک اثر سینمایی بودند تا دنیای فانتزی و در عین حال مملو از سیاهی آن را روی پردهی سینما مشاهده کنند. «فومیهیکو سوری» برعکس بسیاری از کارگردانهای بدنهی ژاپن، طی دو دههی اخیر بسیار کمکار بوده و سعی کرده در جایی بین ژانر اکشن و علمی-تخیلی آثار خود را روی پرده ببرد. او با پذیرفتن پروژهی سینمایی این مانگای پرطرفدار ریسک بزرگی در دوران حرفهای خود قبول کرد. باید گفت که سری اول این سهگانه برای مخاطبی که حتی یک برگ از این مانگا را مطالعه نکرده بود یا حتی سابقهای در تماشای انیمیشن نداشت، بهراحتی و در پردهی اول میتوانست از چند و چون ماجرا آگاه شود و بدون اینکه در شلوغی کاراکترها گم شود، همراه با دو برادر کیمیاگر داستان را پیگیری کند. این نوع روایتهای ژاپنی که سر و صدای آنچنانی ندارند چندان باب میل مخاطب هالیوودپسند نیستند. چون فانتزیهای ژاپنی نباید بیش از روایتهای هالیوودی این دنیاها را تسخیر کنند. در مورد عجیب مورتال کمبت سالهاست که شاهد این نگاه احمقانه هستیم. در هر حال قسمت اول این سهگانه را باید اثری خوب برای شروع روایتی کاملاً شلوغ دانست.
سوری در دومین قسمت این سری فیلمها بیشتر از روایت اول قصهگو است. در هر حال مخاطب باید قسمت اول را مشاهده کرده باشد تا بتواند کاراکترها و جایگاهاشان در فیلم را بهخوبی درک کند. در قسمت اول شاهد این بودیم که «ادوارد» پس از انجام عملی ممنوعه در دنیای کیمیاگری پایاش را از دست میدهد و برادرش، «آلفونسو»، در دروازهی حقیقت گرفتار میشود. تمام این بخش به تلاش ادوارد برای بازگرداندن برادر و مواجههاش با کاراکترهای تأثیرگذار در روایت گذشت. حال در قسمت دوم ادوارد و برادرش که در کالبدی فلزی گرفتار است به سفر خود برای بازیابی بدنهایاشان ادامه میدهند که با مهمانهای ناخواندهای مواجه میشوند. سوری در این بخش نیز قصهگوی خوبی است. باید گفت که او در قسمت دوم اتفاقاً بهتر از بخش اول عمل میکند. فضای داستان او بازتر میشود و نیروهای خیر و شر همچون آن چیزی که در مانگا شاهد بودیم در فضایی خاکستری قرار میگیرند. سوری بهخوبی این فضای خاکستری را نشان میدهد. او نیروی شر را زیر این فضا پنهان میکند تا در پردهی سوم چهرهی آن را کموبیش نشان دهد.
سهگانهی فانتزی «کیمیاگر تمامفلزی» قصهای جذاب دارد و کارگردان ژاپنی بهخوبی توانسته آن را برای مخاطب این ژانر روایت کند. شاید جلوههای ویژهی این فیلم آن چیزی نباشد که از یک اثر فانتزی انتظار داریم. ترکیب رنگهای آبی و سیاه در این جلوههای ویژه گاه شبیه آثار ارزانقیمت هالیوودی میماند. انتظار بهبودی هم در بخش سوم نیست، چون کارگردان اثر را پیوسته فیلمبرداری کرده است. حال باید منتظر بود و دید در بخش سوم این داستان تا کجا پیش خواهد رفت و چگونه پایان خواهد یافت. در هر حال آنچه مشخص است، سری انیمهی این مجموعه موفقتر بوده است و تنها نکتهی مثبت اثر سینمایی آقای سوری در قصهی روان آن است.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.