وقتی دستت خسته میشه اون رو ماساژ میدی، نه اینکه قطع‌اش کنی.

فیلم داستان آغاز زندگی «دیتو» و «آیو» است. آنها که بعد از سیزده سال دوستی، وارد مسیر ازدواج شده‌اند، با مشکلات زیادی روبه‌رو هستند. مشکلاتی که با عشق و دوستی می‌توانند با هم حل کنند.
فیلم «دوست اما همسر» داستانی عاشقانه از کشور اندونزی است که قسمت اول آن در سال ۲۰۱۸ ساخته شد. قسمت اول، داستان دیتو و آیو در دوران دبیرستان و رابطه‌ی دوستانه و صمیمی که با هم داشتند را روایت می‌کرد. آنها هر یک عشق‌های ابتدایی خود را داشتند، اما نسبت به هم حسادت نشان می‌دادند. تا اینکه متوجه می‌شوند رابطه‌ی دوستانه و عشقی که بین‌شان مدت‌هاست وجود دارد، یک رابطه‌ی عادی نیست. در قسمت دوم این فیلم به رابطه‌ی بعد از ازدواج و مشکلات آن پرداخته می‌شود. اینکه هر ازدواجی به‌ هر اندازه که عاشقانه هم باشد، باز هم مشکلات خاص خود را دارد. این دو که فکر می‌کنند از پیشینه و بیشتر اخلاق و رفتارهای یکدیگر مطلع هستند، با رفتن به زیر یک سقف با عادات و رفتارهای خاص یکدیگر روبه‌رو شده و حالا باید بتوانند در رفتارهای‌شان توازن ایجاد کنند. فیلم در این زمینه و ریزشدن به جزئیات رفتاری این دو پیش از بارداری آیو می‌توانست بیش از این پرداخت داشته باشد و به‌شخصه این اتفاق را حیف شده می‌دانم، چرا که داستان پتانسیل وارد شدن به این رفتارها و تقابل این دو زوج را در حالت عادی داشت اما بارداری ناگهانی و ناخواسته‌ی آیو مسیر داستان و زندگی این دو را تغییر می‌دهد. همین اتفاق به‌راحتی باعث ایجاد چالش خستگی، عصبانیت، ناامیدی و درد در زندگی این زوج تازه ازدواج کرده می‌شود و آنها باید با این اتفاقاتِ طبیعی که برای هر زوج بارداری رخ می‌دهد، به تقابل بپردازند. این فیلم به‌خوبی و آهستگی بدون هیچ عجله‌ای -همانطور که خاصیت دنیای سینمای شرق است- تلاش می‌کند این تغییرات را نشان داده و البته راه کنارآمدن با این شرایط را هم نشان می‌دهد. اینکه هر زن و شوهری برای رسیدن به فرزندی سالم و کامل تا چه اندازه باید با فشارهای روانی و جسمی این اتفاق کنار آمده و فداکاری‌های بسیاری انجام دهند. طنز موجود در رفتارهای دیتو هم به طنز واقعی یک شخص عادی در زندگی روزمره کاملاً شباهت دارد و هیچ اغراقی در آن نیست. همین امر میزان صمیمیت این دو را بیشتر نیز نشان می‌دهد. دوستان و خانواده‌ی این دو نفر نیز تاثیر مثبتی در روابط این دو دارند.
زاویه‌ی دوربین هم به‌خوبی و محتاطانه در حال نشان دادن عمق روابط این زوج است. اینکه دوربین همواره سعی در نشان دادن این دو در یک قاب دارد یکی از مزیت‌های این قاب‌بندی‌ست، چرا که تقابل این دو در هنگام رخداد اتفاقات به خوبی و در یک لحظه نشان داده می‌شود. زمانی که یکی عصبانی‌ست و دیگری باید صبور باشد. یا زمانی که هر دو عصبانی‌اند یا حتی زمان‌هایی که هردو عاشق و دلباخته‌اند. مدیوم‌شات‌هایی که هر دو در قاب تصویر نمایان می‌شوند و کلوزآپ‌هایی که در زمان ناراحتی یا خوشحالی از این دو زوج گرفته می‌شود، کاملاً توانسته احساسات این دو را نشان دهد. لانگ‌شات‌های زیبا از محیط اطراف که این دو در آن وقت می‌گذرانند نیز در انتقال این احساسات کمک‌کننده است. دوربین همچنین سعی کرده‌است به سنت‌های دیرینه‌ی کشور مسلمان اندونزی نیز احترام بگذارد؛ اینکه تنها در آغوش‌کشیدن این دو نشان داده شود. اما این اتفاق هرگز باعث نمی‌شود عمق احساسات این دو نشان داده نشود، برعکس شاید باعث شده این ازدواج بیش از آنکه برآمده از عشق‌های ناگهانی باشد، از عمق روابط دوستانه‌ی این دو ناشی شود؛ حتی در زمانی که با هم در حال مشاجره‌های سخت هستند. موسیقی هم کاملاً مناسب با اتفاقات همراه است؛ چه زمانی که طنزی وجود دارد و چه زمان‌هایی که عشق میان این دو نشان داده می‌شود. موسیقی‌ای آرام و دلنشین.
فیلم «دوست اما همسر» زندگی یک زوج عادی‌ست که خود تصمیم گرفته‌اند به جای زندگی‌ای تلخ به جنبه‌های مثبت و شیرین یکدیگر توجه کنند و قدر لحظات با هم بودن را بدانند. عاشقانه‌ای آرام که می‌توان به راحتی از دیدن آن لذت برد.