بوی فرنچایز میآید
«سم هارگریو» پس از سالها بدلکاری در دنیای دیسی و مارول بالاخره در سال ۲۰۲۰ نگرش خود به سینمای اکشن را با فیلم «استخراج» تصویر کرد و نشان داد که هیچ نزدیکی معناداری با اکشنهای پردهسبزی ندارد. او در فیلم اول خود با زوج بازیگری «کریس همسورث» و «گلشیفته فراهانی» هم توانست مخاطب فارسیزبان تشنهی حضور بازیگران ایرانی در هالیوود را پای اثر خود بنشاند و هم همسورث را بهاندازهی ۱۲۰ دقیقه از دنیای سبز کمیکبوکها نجات دهد. او در فیلم اول سعی داشت «تایلر ریک» را در فقدان فرزند از دست رفته غوطهور کند و مأموریت را برای او تبدیل به نوعی مجازات خودخواسته کند. فیلم اول اکشن خود را در بمبئی ارائه میداد و جز روایت فرعی تایلر عرضی را در فیلم شاهد نبودیم. ضربآهنگ بالای فیلم و عدم تجربهی بازیگری چون فراهانی در آثار اکشن باعث کند شدن برخی درگیریهای رایج در آثار اکشن شده بود. اما نکتهای که در اثر اول بهخوبی چشم مخاطب سینمای اکشن را با خود همراه میکرد تلاش هارگریو در ممتد کردن این سکانسها و رهایی از برشهای مارولی بود. حال هارگریو در سال ۲۰۲۳ فیلم دوم را نیز روی پرده برده است.
روایت با انتهای اثر قبلی و نحوهی نجات تایلر آغاز میشود. در ۱۵ دقیقهی ابتدایی فیلم نیاز به ضربآهنگی ملایم بود که پس از هیاهوی فیلم اول مخاطب کمی در بطن داستان قرار بگیرد، اما در کمال تعجب همهچیز آنقدر سریع پیش میرود که توان بازیابی را از مخاطب میگیرد و بهیکباره او را به درون مسیر اصلی روایت فیلم دوم پرتاب میکند. در این فیلم تایلر قرار است یکی از نزدیکاناش، خواهر همسر سابق، را از چنگال همسری سادیستی نجات دهد. هارگریو زمانی که وارد زندگی دو برادر گرجستانی میشود مخاطب کمی دلگرم میشود که قرار است شرورهای داستان عمق بیشتری داشته باشند. اما او در حد دو سکانس معنادار وارد زندگی این دو برادر میشود. شخصیتپردازی شرورهای داستان آنقدری دقیق و معنادار است که کارگردان بخواهد زمان بیشتری را در دنیای آنها صرف کند. اما آقای هارگریو همچنان داستان یکسویه را دوست دارد و دوست ندارد تقاطعی در اثرش ایجاد شود. همین نگاه یکسویه باعث میشود اکشن او فقط صحنههای اکشن خوبی داشته باشد.
از صحنههای اکشن گفتیم و بد نیست از رشد چشمگیر حرکات بدنی فراهانی در این فیلم بگوییم. هارگریو سالها بدلکاری کرده و خوب میداند چگونه این نقطهضعف را برطرف کند. اکشنهای این اثر از آن حالت نقطهی الف به نقطهی ب در فیلم اول شکستهتر شده و در چشم مخاطب سینمای اکشن متنوعتر بهچشم میآیند. در هر حال نباید تأثیر اکشنهای تأثیرگذار این ژانر را روی کارگردانهایی چون هارگریو نادیده گرفت. هارگریو در این اثر کمی جسارت بهخرج داده و آشوب قابلتوجهی را در محوطهی زندان تصویر میکند. در تکتک این صحنهها و سکانسها شاهد هستیم که چگونه هارگریو سعی دارد مسیر خود را از انواع و اقسام درجهسنیهای ۱۳ سال دور و در دامان ژانر اکشن جا خوش کند. همین تصمیم او باعث میشود مخاطب از تلاش این کارگردان برای ساخت یک فرنچایز استقبال کند؛ فرنچایزی که با تفاوت بین اثر اول و دوم میتواند نوید آثار قدرتمندتری را از این کارگردان نوظهور بدهد.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.