با اطمینان میتوان عنوان کرد که با دیدن ده دقیقهی ابتدایی برخی از آثار، به این نتیجه میرسیم که با اثری مواجه هستیم که در آن هیچ سعی و تلاشی، نه از سوی فیلمساز و نه از سوی بازیگران برای بهتصویر کشیدن درام وجود ندارد. شما در این اثر «هارپر فیبین» فیلمی را شاهد هستید که حتی در صحنههای درگیری یا تعقیب و گریز، لکهای از گردوخاک یا خون روی بدن یا لباس کاراکترها ایجاد نمیشود. شاید سادهتر آن است که بگوییم، بیشتر با یک شوی لباس در یک پارک جنگلی مواجه هستیم. یک دختر سرخپوست با نام «نوآ» در یک پارک جنگلی مشغولبهکار است. در لابهلای فیلم متوجه میشویم که بهسبب وجود یک معدن (همان داستان تکراری در مورد طبیعت) قرار است این پارک جنگلی تعطیل شود. کارگردان درست یک روز قبل از تعطیلی پارک، افرادی را به درون پارک میآورد که هر کدام بهاصطلاح یک خصوصیت دارند و آن هم ناآشناییاشان با تاریخ سرخپوستهای آمریکایی است و بیشتر عدهای نژادپرست هستند. حتی نمیتوان یک بازیگر را در این فیلم مثال زد که الفبای بازیگری را در پرداخت نقش خود رعایت کرده باشد. بههمین سبب است که فیلم فرسنگها دور از مخاطب قرار میگیرد.
روایت؟ باید گفت که اصلاً روایتی در این اثر وجود ندارد و بیشتر موسیقی کانتری و اکستریم لانگشات با زاویهدید پرنده از این پارک جنگلی و مرغزارهای اطراف است که خودنمایی میکند. البته عدهای آدم هم در گوشهکنار این پارک بهناگاه مقابل دروبین قرار میگیرند. هیچ تعریف درستی از شخصیتهای فیلم صورت نگرفته است و فقط عدهای ماکت با دیالوگهای بیربط، در نهایت این فیلم را بهپایان میرسانند. شاید بهسبب بودجهبندی فیلم بوده که سعی شده بازیگران در درگیریها کمتر نیاز به گریم داشته باشند. اما چیزی که باعث بیفروغ بودن این صحنهها میشود، نحوهی ژست گرفتن بازیگران مقابل دوربین است که ذهن مخاطب را بهسویی میبرد که احساس کند این فیلم بیشتر تبلیغاتی ارزان برای لباسهای گردشگری و پیکنیک باشد. البته این حدس پس از پایان فیلم به یقین بدل میشود.
شاید یکی از دلایلی که این فیلم را جز یک شوی تبلیغاتی نمیبینیم، این باشد که تلاش کارگردان در دیالوگهایاش برای منحرف کردن ذهن مخاطب از این گمان، مجبور به استفاده از دیالوگهایی میشود که بسیار رو هستند؛ درست همان چیزی که در بیشتر تبلیغات با آن مواجه هستیم. زیبایی یک اثر به ظرافت موجود در بازی بازیگران و تصویر است و همین باعث میشود یک اثر را سینمایی بنامیم و اثری دیگر (همچون این فیلم) را جز یک شوی تبلیغاتی نبینیم.