کوین هارت و جان سینا؛ استعدادهایی که لحظه‌به‌لحظه در حال تلف شدن هستند

بدون شک «کوین هارت» یکی از استندآپ کمدین‌های جذابی است که از همه‌ی خصوصیات ظاهری و گویشی خود برای سرگرم کردن مخاطب بهره می‌برد. اما او در سینما چندان مسیر درستی را طی نمی‌کند. کوین هارت در مسیر سینمایی‌اش تبدیل به کاراکتری‌ هرجایی شده که در هر کمدی جریان اصلی، چه در کنار دواین جانسن یا به‌تنهایی، قادر نیست از تمام این بهره‌ی ذاتی برای تبدیل شدن به یک کمدین استفاده کند. در کنار او بازیگری نوپا چون «جان سینا» نیز نشان داده که اگر در ساختار داستانی یک کارگردان کاربلد قرار بگیرد به‌خوبی از عهده‌ی موقعیت‌های کمدی برمی‌آید. در  رأس دیگر این ناکامی کارگردانی چون «اریک اپل» قرار دارد که در این بخش جز یک اپراتور نیست. همان‌طور که در مرور فیلم اول اشاره شده این فیلم برگرفته از سریالی با همین نام است که کوین هارت تصمیم گرفته آن را تبدیل به ادامه‌های سینمایی کند.

پیرنگ روایت از همان بیرون جذاب است؛ بازیگری کمدی که آرزو دارد تبدیل به ستاره‌ی اول آثار اکشن شود. این پیرنگ در فیلم اول و با حضور جان تراولتا آش دهان‌سوزی نشد و حال با پیرنگی کمی پیچیده‌تر قرار است این‌بار جان سینا را در کنار هارت درون قاب بیاورد. پیرنگ فیلم دوم از این قرار است: همان کوین هارت که بر حسب اتفاق اکشنی موفق را بازیگری کرده است، حال تصمیم دارد خودش به‌عنوان کارگردان-بازیگر اثری را خلق کند که نیاز به بدلکار نداشته باشد. باز هم از نگاه بیرونی این اثر می‌تواند تبدیل به کمدی موفقی شود. اما همان‌طور که انتظار می‌رود جز تفریح چند روزه‌ی کوین هارت و دوستان در میان سوله‌های هالیوودی چیزی را شاهد نیستیم.

این فیلم حتی در ساختار روایی خود به بلوغ نرسیده است. کوین هارت نیز آن‌قدرها بالغ نشده که بتواند تبدیل به نقش اول تمام‌و‌کمال یک اثر کمدی همه‌گیر با محوریت خودش شود. شاید باید این‌گونه گفت که کوین هارت برای حضور واقعی خود در چنین آثاری بسیار نابالغ است و این توهم حاصل تورهای موفق و دست‌به‌دست شدن تکه‌های ویدیویی او و دواین جانسن در فضای مجازی است. بازیگری چون هارت شاید همچنان باید به‌عنوان نقش مکمل در یک اثر کمدی به ایفای نقش بپردازد. چنین اثری با حضور او نه قادر است مخاطب سینمای سرگرمی را بخنداند و نه روایت جذابی را پیش روی او بگذارد که طی یک ساعت و سی دقیقه بتواند همراه کاراکترها شود. روایت این فیلم مملو از کلیشه‌های زرد و زنگ‌زده‌ی بازیگران برای خنداندن است که هیچ‌کدام هم موفق از کار در نمی‌آیند. کوین هارت گویا فقط قصد دارد خودش را سرگرم کند و در جدالی تن‌به‌تن با خود قرار دارد که از قضا آن را به‌صورت یک اثر سینمایی ارائه داده است. او هنوز در دنیای کمدی بازیگری خرده‌پا محسوب می‌شود و قرار نیست از طریق وایرال شدن اینستاگرام و تیک‌تاک و حتی ویدیوهای کوتاه یوتوبی خود را ابرکمدینی موفق در هالیوود بپندارد.