«آرماندو» نویسندهی رمانهای تاریخیست. او و همسرش برای گذراندن یک روز تعطیل به خانهی ساحلی یکی از دوستانشان میروند. در آن خانهی ساحلی و در کنار ساحل آرام و سوزان کنار دریا اما دیدن دختری نوجوان بهنام «دانیکا»، آرماندو را متعجب از وجود این چنین دختری میکند و البته که احساساتی را نیز در او بیدار میکند.
فیلمهایی مانند «فرار کن لولا، فرار کن» (۱۹۹۸)، «پیش از غروب» (۲۰۰۴) یا فیلم «در میدلتون» (۲۰۱۳) از جمله فیلمهایی هستند که اتفاقات آنها در یک روز رخ میدهد. فیلمهایی که در آنها معمولاً دو شخصیت اصلی داستان بهطور اتفاقی در کنار هم قرار میگیرند و با ایجاد مکالماتی طولانی مسیر داستان را پیش میبرند. قرار نیست در این فیلمها ما تمام گذشتهی شخصیتهای داستان را بدانیم یا دلایل رخداد تمام اتفاقات زندگی آنها را متوجه شویم. مثلاً در فیلم «فرار کن لولا، فرار کن» ما با دختری جوان بهنام لولا روبهرو هستیم که تلاش میکند دوستپسر خود را از دردسری که در آن گرفتار شده است، رهایی دهد. در دو فیلم بعدی نامبردهشده هم ما با دو غریبه روبهرو هستیم که مکالمات میان آنها منجر به نزدیکی آنها به هم شده انگار که سالهاست آنها یکدیگر را میشناسند. فیلم «دانیکا» را هم میتوان جزو این فیلمها دانست. اما این فیلم نهمانند فیلم «فرار کن لولا، فرار کن» اتفاقاتی ماجراجویانه و جذاب و حتی کمی پیچیده را باعث میشود و نه مانند فیلمهای «پیش از غروب» و «در میدلتون» منجر به ساخته شدن عشقی عمیق در میان دو شخص غریبه میشود بلکه تنها دختری نوجوان با سن کم خود و با زدن حرفهایی که بهنظر نمیرسد هر نوجوانی در سن او این چیزها را بداند احساسات آرماندو را بیدار میکند.
فیلم «دانیکا» فیلمی دیالوگمحور است که در تمام سکانسهای آن دو شخصیت در کنار هم قرار گرفتهاند و با صحبت کردن با هم فیلم را پیش میبرند. قرار نیست اتفاق خاصی در این فیلم رخ دهد یا حتی شخصیتهای چندان خاصی را هم نشانمان دهد و شاید همین معمولی بودن فیلم و همین شخصیتهایی که حرفهای عادیای را به هم میزنند بتواند علاقهمندان به این نوع فیلمهای آهسته را در برابر خود نگاه دارد. دیدن اینگونه فیلمها مانند آن است که خود بینندهی فیلم در کنار غریبههایی که هیچ آگاهی از آنها و از زندگی آنها ندارد درحال شنیدن مکالمات آنها باشد. نوعی کنجکاوی از دانستن سرگذشت آدمها شاید منجر به شنیدن این افراد و البته دیدن این نوع فیلمها شود. قرار نیست ما بعد از دیدن این اتفاقات و شنیدن حرفهای این افراد آنها را در ادامه ببینیم و شاید حتی برایمان اهمیتی هم ندارد که بدانیم سرگذشت آنها چه میشود. شنیدن طرز فکر آدمها و دیدن وجه دیگری از افکار آدمهای غریبه میتواند جذاب و شنیدنی باشد. در عین حال فیلم «دانیکا» شاید بهخاطر زمان اندک خود حتی نتوانسته است چنان که باید این افکار را هم نشانمان دهد. اما تصاویر زیبا و قابهای جذاب آن از دریا و ساحل و آسمان و دوربینی که سعی کرده تنها در یک مکان قرار بگیرد و ما را از یک دریچه وارد مکالمات شخصیتها کند توانسته است مزیت داستان باشد و کمی از کوتاهی و شاید خستهکنندگی داستان بکاهد.
دانلود از دیبا مووی