«بلانکا» علاقهی زیادی به دوچرخهسواری حرفهای دارد. سکانس ابتدای فیلم با دوچرخهسواری او از خانه به مدرسه آغاز میشود با اینکه مادرش همیشه او را از این کار منع میکند. چرا که آنها پدر را در یک سانحهی دوچرخهسواری از دست دادهاند. اما یک مسابقهی بزرگ دوچرخهسواری همه چیز را تغییر میدهد. بلانکا میخواهد در این مسابقه شرکت کند، ولی به خاطر سن کماش باید اجازهی پدر یا مادر را داشته باشد. او از مادر ناامید است، پس سعی میکند پدری برای خودش بیابد. در ماشین مادرش که تهیهکنندهی فیلم است، رزومهی «بتو» — یک بازیگر — را میبیند و فکر میکند بتو میتواند پدر خوبی برای او باشد. و اینگونه تلاش او برای ارتباط برقرار کردن با بتو و رسیدن به مسابقه ماجرهایی را رقم میزند.
روایت فیلم «در تعقیب پدر» ساده است و تلاش کرده است شخصیتهای داستان را برای بیننده بهخوبی تعریف کند و شاید بیش از اندازه برای این کار وقت گذاشته است. تصاویر زیادی برای شناخت بتو و سپس ارتباط او با بلانکا در فیلم گذاشته شده است. و این تصاویر اگرچه توانسته ما را به دو شخصیت به خوبی نزدیک کند اما از سویی دیگر بیننده لزومی در دیدن بعضی از آنها نمیبیند. برای نشان دادن رابطهی بین بلانکا و مادرش نیز تلاش شده است، اما تلاش آن کافی نبوده است. سکانسهای اضافیِ زیادی نیز در فیلم دیده میشود؛ لزومی برای وجود سکانسهای فیلمبرداری فیلمِ مادرِ بلانکا در فیلم دیده نمیشود. برای شناخت مادر باید روی خود او بیشتر تمرکز میشد تا محل کار و کارش.
فیلمهایی از این دست نیز زیاد ساخته شدهاند. فیلمهایی که دربارهی ارتباط فرزندان با پدر یا مادرشان است. یکی از فیلمهایی که به ارتباط عمیق بین پدر با دخترش پرداخته است، فیلم «پدران و دختران» است. در آن فیلم، مادر خانواده در یک سانحهی تصادف میمیرد و حالا پدر که خود نوعی بیماری عصبی دارد تلاش میکند دخترش را به بهترین نحو بزرگ کند. چیزی که در فیلم «پدران و دختران» بهخوبی به آن پرداخت شده است، مسیر شکل گرفته بین پدر و دختر است. اینکه چگونه اتفاقات بهدنبالهم باعث ایجاد رابطهای شیرین و گاهی تلخ بین این دو عضو خانواده میشوند. اما در این فیلم، رابطهی بلانکا و مادر آنچنان که باید نشان داده نشده است. فیلم زمانهایی متمادی را به مادر و دختر به صورت جداگانه اختصاص میدهد؛ زمانی که به هم فکر میکنند، اما آنها را در کنار هم قرار نمیدهد. و هر زمان در کنار هم هستند جز دعوا کاری دیگر نکردهاند. در پایانِ فیلم هم تغییر رفتارهای مادر نسبت به دخترش هم بسیار ناگهانی صورت میگیرد. مسیر این تغییر رفتار میتوانست به جای سکانسهای اضافی فیلم در آن قرار بگیرند و بیننده را از داستان نیز خسته نکنند.