پوستر فیلم بیا نزدیک‌تر

کارگردانان نوپا به دنبال تجربه

بیا نزدیک‌تر
Come Closer
محصول ۲۰۲۱ – آلمان
ژانر درام
امتیاز ۱.۵
نویسنده سارا

«بلا» و «آندریاس» سال‌هاست که با هم زندگی می‌کنند. در این روزها آنها به داشتن روابط آزاد علاقه‌مند هستند. مردی در سن‌و‌سال‌های آنها با نام «دنیل»، دوستی صمیمانه‌ای را با این زوج آغاز کرده و شب‌های زیادی را با آنها می‌گذراند. دنیل هر شب با یکی از این زوج خلوت می‌کند.

فیلم «بیا نزدیک‌تر» سعی دارد برای چند روز وارد زندگی چند شخصیت شود و با نزدیک‌تر شدن به آنها گوشه‌هایی از زندگی‌اشان را به تصویر بکشد. گذشته و آینده‌ی این اشخاص مهم نیست و قرار هم نیست توضیحی درباره‌ی رفتارهای هر یک از آنها داده شود. دوربین فقط برای مدت هفتاد دقیقه چند کاراکتر را دنبال می‌کند و آنها را در موقعیت‌هایی خاص نشان می‌دهد. در مرکز اصلی داستان بلا و آندریاس هستند. دنیل که افسرده دیده می‌شود، یک مرد کهنسال با اسب‌اش، زنی که همسایه‌ها را به باغ خانه دعوت می‌کند و دو نوجوان جست‌وجوگر دیگر کاراکترهای روایت هستند.

به‌نظر نمی‌رسد دو کارگردان به‌نوعی تازه‌کار این فیلم علاقه‌ای به ارائه‌ی یک داستان منسجم داشته‌اند. این فیلم فاقد داستان است. وجود شخصیت‌های فرعی روایت را پیچیده کرده است. اینکه بلا و آندریاس چرا و چگونه توانسته‌اند به این راحتی روابط آزاد را بپذیرند سؤالی است که اگر پرداخت بیشتری به داستان آنها صورت گرفته بود، حتی می‌توانست نادیده هم گرفته شود. اما کارگردانان با وارد کردن شخصیت‌های دیگر درگیری مخاطب را بیشتر کرده‌اند و باعث شده‌اند سؤالات بیشتری در ذهن او هم از کاراکترهای اصلی و هم فرعی ایجاد شود. کارگردانان زمان زیادی را به خلوت‌های سه شخصیت اصلی اختصاص داده‌اند که مخاطب نمی‌تواند با توجه به پرداخت نشدن درست به این افراد، این امر را درک کند. این روابط به‌نوعی مصنوعی دیده می‌شوند. در صورتی که پیرنگ اصلی داستان جذاب بوده و توانایی عمیق شدن را دارد.

سکانس مهمانی شبانه‌ی «شارلوت» نقطه عطف داستان محسوب می‌شود و می‌تواند کاراکترهای اصلی و فرعی را به هم مرتبط کند. سکانسی که در آن هر شخصیت خود واقعی‌اش را نشان می‌دهد و کارگردانان می‌توانند با همین سکانس مخاطب را جذب خود کنند. به طور کلی هر سکانس به تنهایی و به‌خودی‌خود با بازی واقعی بازیگران توانسته جذابیت داستانی داشته باشد، اما در پایان همانطور که گفته شد مخاطب داستانی واحد که بتواند از آن دیدگاه خاصی را مشاهده کند، نمی‌بیند. بیننده تنها برای ساعتی از یک اثر هنری خلاقانه لذت می‌برد و احتمالاً علاقه‌ای برای دوباره دیدن آن هم ندارد. کارگردانان تازه‌کار این فیلم به جز یک فیلم مستند و یکی‌دو فیلم کوتاه اثری در کارنامه‌ی خود ندارند و احتمالاً این فیلم یک تجربه‌ی مسرت‌بخش برای آنها بوده است.

گفت‌وگو

نظرت درباره‌ی این فیلم چیست؟