مردی جوان بعد از دزدیدن مجسمهی عتیقهی یکی از معابد قدیمی شهر برای یافتن خریدار به مغازههای عتیقهفروشی میرود. در این میان یکی از کلکسیونرهای معروف شهر که البته رئیس سازمان میراث فرهنگی کره نیز است مزدوران خود را برای خرید این مجسمه روانه میکند اما مرد جوان از فروش سر باز میزند چراکه مبلغ پیشنهادی این مزدوران بسیار کم است. در ادامه درگیریای میان این دو طرف ماجرا رخ میدهد که با تیزهوشی مرد جوان به نفع او ختم میشود اما این اتفاق، تازه اول ماجراجویی این مرد و گروه همراه او است.
سوژههایی مانند سرقت از بانک یا سرقت عتیقه یکی از سوژههای هیجانانگیزی است که مخاطبان بسیاری را از اقشار مختلف جامعه؛ چه آنها که به صورت حرفهای فیلم میبینند و چه افراد دیگر، دارد. از این روست که همچنان که یک مخاطب میتواند به راحتی و سادگی فیلمهای اینچنینی را ببیند و چندان به حفرههای داستانیای که عموماً در بیشترشان وجود دارد توجه نکند، عدهای دیگر با وسواس و توجه به دنبال یافتن مراحل مختلف اینگونه دزدیها هستند تا با توجه به نکات ریز آن، هم روند سرقت رخداده را بهتر درک کنند و هم از هیجان و هوش سرشار دزدان لذت ببرند. فیلم «گردآورندگان» اما تماشاچیانی از دستهی اول را طلب میکند چراکه این فیلم تلاش چندانی برای نشان دادن هوش سرشار دزدان خود نمیکند و تنها با دادن ادا و اصول هوش به آنها توانسته است هیجان را به درون فیلم خود وارد کند. البته که این دزدان چندان هم بیهوش نیستند و فیلم سعی کرده است تا حد توان یک کارگردان فیلم اولی، شخصیتهای اصلی خود را هوشیار و باهوش نشان دهد اما درنهایت حفرههای داستانی و سؤالاتی که بیننده را متوجه خود میکند از ارزش آن میکاهد. فیلمهایی از این دست که در آنها سارقان با هوش سرشار خود توانستهاند دست به کاری هیجانانگیز بزنند هم تاکنون در سینما کم نبودند. فیلمهایی که البته تلاش شده است در مکانهایی متفاوت، مسیر دزدی سارقان آن هر چه بیشتر هوشمندانه باشد. فیلم «گردآورندگان» اما نه مانند «یازده یار اوشن» در کازینوهای لوکس بلکه مانند داستانهای «ایندیانا جونز» در مناطق قدیمیتر حفاظتشده و معابد مقدس رخ میدهد و مسیر دزدی سارقان آنها نیز پرداخت چندانی نشده است.
بزرگترین ایراد فیلم «گردآورندگان» آن است که تلاش چندانی برای نشان دادن مسیر دزدیهای سارقان خود نکرده است، درنتیجه ارتباط برقرار کردن با سارقان و اتفاقات آن بسیار سخت شده است. فیلم نه به درستی نشان میدهد مرد جوان در ابتدای داستان، چگونه توانسته است مجسمهی بودا را از زیر آن برج نسبتاً بزرگ بیرون بیاورد و نه در ادامه نشان میدهد چگونه دیوارهای سنگی معبدی در چین با تمام آن همه محافظان قرار گرفته شده در پیرامون آن، از آنجا به کره برده میشود. تنها در پایان داستان است که برای یکی از دزدیهای آنها مسیری به اصطلاح هوشمندانه ذکر میشود که البته نوع دزدی گروه دوم باز هم بدون گفتن جزئیات رها میشود. از سوی دیگر شخصیتهای داستان نیز پرداختهای چندانی ندارند به خصوص شخصیتهای زن گروه. نه خواهر آن مرد جوان و نه آن زن جوانِ منشی کلکسیونرِ معروف هرگز پرداخت درستی نشدهاند. این افراد علیرغم اثر زیادی که در روند داستان دارند، دستکم گرفته شدهاند. با تمام این احوالات اما اگر تنها به دنبال دیدن یک فیلم سرگرمکننده و طنز با بازیگرانی هستید که توانستهاند از پس نقشهای خود برآیند این فیلم میتواند برای ساعاتی شما را سرگرم کند و حتی با کمی اغماض هیجان را هم به شما ارمغان دهد. این فیلم نیز به مانند بسیاری فیلمهای دیگر تنها یک فیلم کمدیهیجانانگیز تجاری است که مقصودی جز به هیجان آوردن مخاطب جوان خود ندارد.