این فیلم وسیله‌ی آزار مخاطب

فیلم با تصاویری از یک زن جوان و مردی که روی پشت‌بام در حال سیگار کشیدن است، شروع می‌شود. او «ریچارد» است که از عشق‌اش جدا شده است و هنوز نمی‌تواند او را فراموش کند. او تنهاست و هیچ دوستی هم ندارد. تنها دربانِ آپارتمان‌اش به‌نوعی دوست اوست. اما این دربان هم در همان سکانس اول با زیاد حرف زدن‌اش درباره‌ی آدم‌ها و دخالت‌اش در زندگیِ ریچارد نشان می‌دهد که او هم دوست ریچارد نیست و ریچارد به‌خاطر اجبار شاید با او هم‌کلام می‌شود. ریچارد از طریق سایت دوست‌یابی به‌دنبال دختری می‌گردد تا بتواند تنهایی‌اش را پر کند. او با دختری آشنا می‌شود و همین آشنایی باب اتفاقات دیگر می‌شود.
آنها که سریال معروف «مظنون» را دیده‌اند شاید بهتر بتوانند با این فیلم ارتباط برقرار کنند؛ اینکه تکنولوژی تا چه اندازه می‌تواند آدم‌ها و پیرامون آنها را واکاوی کند و حتی بر آنها تأثیر گذارد. سریالی که به‌خوبی می‌تواند این تکنولوژی و مضرات آن را نشان دهد؛ با این تفاوت که در این سریال از این تکنولوژی برای ایجاد عدالت در جهان استفاده می‌شود و در این فیلم برای آزار رساندن. اما فیلم «سرک کشیدن» تا چه اندازه توانسته است حتی در این راه مفید باشد؟ پاسخ این سوال را تنها می‌توان در پایان فیلم داد.
داستان فیلم «سرک کشیدن» درباره‌ی تکنولوژی و مضرات استفاده‌ از آن است. اینکه چگونه می‌توان به‌راحتی به خصوصی‌ترین لحظات آدم‌ها نفوذ کرد و آدم‌ها را دچار اضطراب و سردرگمی نمود. شخصی وارد زندگی ریچارد شده و تمام زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار داده است. فیلم با اتفاقاتی توانسته تا حدودی این ترس را به بیننده القا کند؛ دوست‌دختری که هرگز خودش را نشان نمی‌دهد اما رفتارهای عجیبی دارد. فردی که تماس‌های مشکوکی به دوستان و حتی عشق قدیمی‌ ریچارد می‌زند ، حتی حساب بانکی ریچارد را بسته است همه و همه بیننده را دچار استرس می‌کنند و این سوال را ایجاد می‌کند که دقیقا کیست که این‌چنین وارد زندگی ریچارد شده است و او را مدام آزار می‌دهد. داستان تا انتها توانسته است این ترس مدام را در تمام سکانس‌های خود نشان دهد اما مشکل زمانی بروز پیدا می‌کند که داستان تمام می‌شود و بیننده از خود می‌پرسد چرا؟ داستان تمام می‌شود و برای سوالات ایجاد شده پاسخی داده نمی‌شود و این ابهام در پایان می‌تواند بیننده را از تمام فیلم دور کند. بیننده هرگز نمی‌فهمد چرا شخصی باید مزاحم شخص دیگر شود؟ حتی با فرض بیمار روانی بودن این مزاحم فیلم هیچ زحمتی برای نشان دادن بیمار بودن این مزاحم به خود نمی‌دهد. همین بیهودگی و بی‌تفاوتی در پیرنگ اصلی داستان باعث می‌شوند بیننده نیز از اینکه زمان خود را در برابر این فیلم هدر داده است پشیمان شود.