پوستر فیلم هیولا

آن روزهای سیاه

هیولا
Beast
محصول ۲۰۲۱
امتیاز ۳
نویسنده سارا

زنی در هواپیما نشسته است و از شیشه‌ی آن به ابرهای آسمان می‌نگرد. حفره‌ای کوچک گوشه‌ی پیشانی‌، درست کنار چشم‌اش، خودنمایی می‌کند. دوربین آهسته‌آهسته به سمت این حفره می‌رود و پیش از آنکه وارد آن شود، تصویر برش خورده و همان زن را نشان می‌دهد که در چمنزاری در حال بازی با سگ‌اش است.
انیمیشن استاپ‌موشن «هیولا» با نشان دادن یک عروسک چینی که بر روی صورت‌اش شکستگی قابل رؤیت و ناخوش‌آیندی دیده می‌شود که تا گوشه‌ی پیشانی‌اش هم کشیده شده، آغاز می‌گردد. صدای هواپیما و سپس نشان دادن ابرها از شیشه‌ به ما می‌گوید که این عروسک باید در هواپیما باشد. اما این صدا چند دقیقه بعد با موسیقی‌ای هولناک همراه می‌شود. موسیقی‌ای که با حرکت دوربین به سمت حفره‌ی خالی و تاریک گوشه‌ی سر این عروسک چینی نشان می‌دهد این انیمیشن قرار نیست روایتی عادی و آرام داشته باشد. ما در این انیمیشن کوتاه پانزده دقیقه‌ای قرار است تاریک‌ترین و تلخ‌ترین دوران کشوری را تجربه کنیم که اسیر دیکتاتوری خون‌خوار و قدرت‌طلب بوده است.
«اینگرید اولدروک»، زنی عجیب و تنها، در دهه‌ی ۱۹۷۰ در شیلی با سگ‌اش زندگی می‌کرد. او از مأموران مخفی حکومت دیکتاتور، «آگوستو پینوشه»، بود که مسئول شکنجه‌ی بسیاری از مخالفان این دیکتاتور مخوف محسوب می‌شد. گفته می‌شود او سگ‌هایی را برای تجاوز جنسی به مخالفان حکومت آموزش می‌داده است. انیمیشن «هیولا» سعی کرده است به گونه‌ای متفاوت به زندگی این قاتل بی‌احساس بپردازد.
این انیمیشن با بهره گرفتن از عروسک‌های چینی که شمایلی ترسناک دارند توانسته به خوبی حس وحشت را در ما القا کند. اینکه صورت این عروسک‌ها هیچ تکانی نمی‌خورد و فقط دست‌ها و پاهای آنها در حال حرکت دیده می‌شوند نیز خالی بودن این افراد از هر گونه احساسی را به زیبایی نشان داده است. دیگر مزیت‌ این انیمیشن‌ را باید در استفاده‌ از صداهای محیط عنوان کرد. صداهای عادی‌ای که هر روز ما می‌شنویم؛ از صدای گنجشکان گرفته تا صدای ماشین‌ها و وسائل نقلیه‌ی خیابانی. همگیِ این صداها توانسته در کنار شمایل بدون احساس کاراکترها نشان دهد که چگونه همه‌چیز می‌تواند در ظاهر آرام و عادی باشد، اما در باطن حرف دیگری بزند. فاجعه‌ای درحال رخ دادن است آن هم آرام و دور از چشم همگان.
انیمیشن «هیولا» علی‌رغم استفاده‌ی مناسب از صدا، موسیقی و حتی عروسک‌هایی خاص اما در روایت خود چیزی کم دارد. این داستان با این همه پتانسیل می‌توانست عمق بیشتری پیدا کند. خواب‌های اینگرید می‌توانست بسی مخوف‌تر و دهشناک‌تر و حتی بامعناتر باشند. در پشت خواب‌های فردی با این همه جنایت چه چیزهایی که می‌توانست نباشد. حتی سکانس‌های شکنجه نیز می‌توانست با خشونتی عریان عمق فاجعه‌ی رخ داده در روزهای سیاه یک کشور را بهتر هم نشان دهد. روزهای سیاهی که در تمام کشورهای دیکتاتوری وجود دارند. چقدر انسان که به خاطر آزادی در سلول‌هایی مخوف با افرادی خون‌خوار مواجه شده‌اند و چه جان‌های عزیزی که از دست رفته‌اند.
«هوگو کوواروبیاس» کارگردان و انیماتور استا‌پ‌موشن و بنیانگذار شرکت «Maleza» است. او عنوان پیشگام بودن در آمیختگی تئاتر با انیمیشن را یدک می‌کشد. انیمیشن «هیولا» به نویسندگی و کارگردانی او یکی از نامزدهای اسکار ۲۰۲۲ در بخش انیمیشن کوتاه است که شانس زیادی برای برنده شدن دارد.

این انیمیشن کوتاه را می‌توانید در کانال از اینجا مشاهده کنید.

گفت‌وگو

نظرت درباره‌ی این فیلم چیست؟