فضای داستانی ترسناک تنها مزیت فیلم

«اسکارلت» و نامزدش -گرت- به همراه ترتل -برادر گرت- و دو دوست‌اشان -سَبل و گریفن- تصمیم به انجام یک ماجراجویی می‌گیرند. آنها با شنیدن افسانه‌ی «راجر فاستر» می‌خواهند برای یافتن درست یا غلط بودن این افسانه به مکانی که در آن افسانه اشاره شده، سفر کنند. سفر آنها به این مکان اما با رخ دادن اتفاقاتی مصادف می‌شود که آنها را به مکانی مخفی هدایت می‌کند. این مکان مخفی پر شده از قاتلان انسان‌مانندی که صورت‌هایی شبیه به خوک و گرازهای وحشی دارند و انسان‌های عادی را گرفته و شکنجه می‌کنند و از آنها تغذیه می‌نمایند.
فیلم «گراز وحشی بارنی برمن» فیلمی اسلشر است که تصاویر آن بیش از خود داستان می‌تواند باعث پیگیری بیننده آن شود. چراکه روند داستان آن همان روند تمام داستان‌های ترسناک و اسلشری است که همواره مشاهده می‌کنیم. یک عده قاتل درحال کشتن و شکنجه‌ی انسان‌ها هستند و قرار نیست برای این اتفاقات دلایل منطقی خاصی نیز ذکر شود. به شخصیت‌های داستان نیز به مانند خود داستان توجهی نشده است و همگی همان هستند که در داستان به صورت سطحی نشان داده می‌شود. حدود یک سوم ابتدایی فیلم به نشان دادن این شخصیت‌ها و دلیل آنها برای رفتن به سراغ دنیایی افسانه‌ای می‌گذرد. اگرچه عملاً دلیل خاصی برای این کار آنها هم ذکر نمی‌شود و تنها به کنجکاو بودن این افراد و نیاز شدید آنها به داشتن هیجان در زندگی‌شان اشاره می‌شود اما همین دلیل هم می‌تواند دلیل بدی برای وارد شدن به دنیای خطرناکی نباشد. بعد از این دقایق با کشته‌شدن ناگهانی یکی از شخصیت‌ها فیلم وارد داستان اسلشر و تعقیب‌وگریز خود می‌شود و تا پایان نیز به همین منوال می‌گذرد.
مهمترین مزیتی که در این فیلم مشاهده می‌شود و می‌تواند علاقه‌مندان به این ژانر را مورد توجه خود قرار دهد نوع محیط داستان و نوع گریم شخصیت‌های آن است. قاتلان اسلشر این فیلم همگی گرازهای وحشی‌ای هستند که بدون هیچگونه ترحمی مقتولین خود را می‌کشند و به راحتی آنها را می‌خورند. نیز تعدادی از آنها را هم به عنوان سرگرمی‌های خود در قفس‌هایی نگهداری می‌کنند. از آن گروه پنج نفره یک نفر باقی می‌ماند و باید برای نجات خود از این قفس‌ها تلاش کند. این قاتلان وحشی ظاهری کاملاً خوک‌مانند دارند و طریقه‌ی راه رفتن و حرکت کردن آنها هم خاص و قابل توجه است. خلاقیت در کشتار مقتولین و نگاه داشتن جسد آنها یکی از نکاتی‌ست که باعث شده فضای ترسناک فیلم به راحتی قابل لمس باشد. اینکه این گرازهای وحشی سخن نمی‌گویند و تنها صداهای خاصی در هنگام نشان دادن‌شان از آنها شنیده می‌شود نیز یکی دیگر از اتفاقاتی‌ست که باعث می‌شود فیلم حس ترس را بتواند بهتر به بیننده القا کرده و آنها را واقعی‌تر جلوه دهند.
«بارنی برمن»؛ کارگردان این اثر که تجربه‌ی زیادی در این ژانر دارد توانسته با ایجاد تصاویر و محیط کلی داستان یک اسلشر سرگرم‌کننده را ایجاد کند اما اگر به داستان فیلم کمی بیشتر پرداخته بود از این نیز بهتر می‌توانست باشد.