چند ماه قبل بود که فیلم جدید «زک اسنایدر» با نام «ارتش مردگان» روی پرده رفت. این فیلم روایتی از یک سرقت در دنیای گرفتار زامبیها بود که با همان جذابیتهای بصری دنیای ابرقهرمانی زک اسنایدر قصد داشت مخاطب را با خود همراه کند. ظاهراً این پایان کار نبوده و نتفلیکس با همکاری کارگردان-بازیگر آلمانی، «ماتیاس شوایگهوفر»، مقدمهای روی این فیلم ساخته است. در فیلم ارتش مردگان گروه سارقین با کمک یک نابغهی آلمانی توانستند یکی از گاوصندوقهایی را که حاوی ۲۰۰ میلیون دلار پول نقد بود سرقت کنند. حال در فیلم جدید همهچیز به قبل از این ماجرا بازمیگردد.
«سباستین» بهعنوان کارمند سادهی بانگ در یکی از شهرستانهای کوچک کشور آلمان زندگی بسیار کسلکننده و تکراریای دارد. زنی مرموز با نام «گوئن» او را به یک چالش دعوت میکند که در آن میتواند آرزوی همیشگی خود را برآورده کند. درونمایهی سرقت و سروکلهزدن با معماهای حلنشدنی بهخودیِخود جذابیت دارند. اما مهم پرداخت کارگردان است. فیلمهایی چون «امتیاز»، «نیش» و «دستبرد» در پس یک درام سعی میکردند حادثهی هیجانانگیز را قوام ببخشند. اما این فیلم از همان ابتدا انسانی حسرتبهدل را برای دیده شدن در دام برشهای پیدرپی و بیروایت میاندازد بهطوریکه پردهی دوم فیلم نهتنها قابل باور نیست بلکه بسیار مضحک بهنظر میرسد. عجلهی کارگردان برای وارد شدن به فرآیند کشف رمز گاوصندوقهایی که در پردهی اول مأموریت ناممکن معرفی شده بودند همهی روایت را تحت تأثیر خود قرار داده است. این فیلم در همان پردهی اول نشان از یک اثر تینیجری هیجانانگیز دارد که خاصیتاش برای بخش خاصی از مخاطبان دنیای سرگرمی سینماست. در هیچ جای روایت نمیتوان اثری از قوام صحنهها یافت و گویی هر کاراکتر در حال زندگی مجزایی است و کارگردان بهزور میخواهد آنها را در کنار یکدیگر قرار دهد.
شاید دلیل عمدهی قوام نیافتن این روایت آن باشد که کارگردان میخواهد به نقطهای برسد که در فیلم زک اسنایدر اعضای گروه اصلی بهسراغ سباستین میآیند. کارگردان این صحنهی کوتاه را در ذهن داشته و کل روایت را برای رسیدن به آن تلف کرده است. شاید بهتر این بود که کارگردان در پی هویتبخشی مستقل به اثر میبود و روایت خود را بهآرامی و بهدور از تنشهای رخوتبار بهتصویر میکشید. این اثر میتوانست سباستین را از نقطهی صفر به نقطهی صد برساند اما با هویت دادن به محیط پیرامون او. شهرستان کوچکی که او از آن برمیخیزد فقط در حد یک لوکیشن بیمصرف باقی میماند. کارگردان جسارت این را ندارد که کمی آنسوی کاراکتر اصلی را مشاهده کند و در نهایت سباستین را از مکانی به مکان دیگر میبرد.
فیلم «ارتش سارقان» مقدمهای ضعیف و باسمهای برای اثر زک اسنایدر بهحساب میآید. نه میتوان آن را یک اثر هیجانانگیز دانست و نه یک روایت مستقل برای معرفی یک کاراکتر. این اثر تلاش رخوتبار کارگردانی جوان برای هیجانانگیزتر کردن یک درونمایهی هیجانانگیز است که در نهایت مقصدی جز شکست انتظار آن را نمیکشد.