شروع چندگانهای دیگر و طعنههای ادامهدار و هوشمندانه به هالیوودیها
«چوی دونگ-هون» بیشک یکی از پولسازترین کارگردانهای سینمای کرهی جنوبی طی ۲ دههی اخیر است؛ از آثار فانتزی و اکشن تا آثار جنایی. او ذائقهی مخاطب کنونی سینمای سرگرمی را میشناسد و خوب میداند این مخاطب دوست دارد طی ۱۲۰ دقیقه چگونه لذت ببرد. دونگ-هون طی این دو دهه فقط ۵ فیلم روی پرده برده است. اما همین ۵ فیلم در زمرهی موفقترین آثار گیشهی سینما در کرهی جنوبی محسوب میشوند. در مورد سینمای کرهی جنوبی، زمانی که از گیشه سخن میگوییم مخاطب جهانی را هم در نظر بگیرید. سالهاست که برای این سینما هالیوود چراغ راه نیست. برعکس، هالیوود هر جا نیاز به جذب مخاطب در سینمای سرگرمی دارد، لاجرم نیمنگاهی به روایتهای موفق کرهای میاندازد و نسخهی هالیوودیاشان را روی پرده میبرد.
دونگ-هون در اثر جدید خود نه قرار است همچون نولان لقمه را دور سر خود بچرخاند و نه همچون آثار ابرقهرمانی قصد دارد همهچیز را با ضربآهنگی بالا به خورد مخاطب دهد. او اتفاقاً از همان ساختار کرهای روایتها استفاده میکند؛ انبوهی از کاراکترها در زمانها و مکانهای مختلف درون قاب قرار میگیرند و سپس در پردهی دوم با ضربآهنگی ملایم همهی آنها را به مخاطب معرفی میکند. فیلم «بیگانهنما» همانطور که از ناماش پیداست در فضایی بین دنیای انسانها و بیگانهها قرار دارد. دونگ-هون اثر خود را کاملاً در فضای اکشن-فانتزی قرار داده است. زمانی که روایت در دنیای فانتزی قرار بگیرد، منطق آن نیز کش میآید و گستردگی بیشتری پیدا میکند. در نتیجه رفتوآمدهای زمانی در این فیلم قابل توجهتر از هر اثر فانتزی دیگر است.
فیلم بیگانهنما بین زمان حال و قرن چهاردهم در جریان است. ساکنان سیارهای دیگر مجرمان خود را به درون بدن انسانها تبعید میکنند تا سیارهی خود را در صلح و آرامش نگاه دارند. دو ربات محافظ طی قرنها در زمین حضور دارند تا به این بدنهای میزبان رسیدگی کنند. همانطور که در بالا اشاره شد حوادث فیلم در پردهی اول آنقدر سریع رخ میدهند که مخاطب ممکن است بارها دچار سردرگمی شود. آن دسته از مخاطبانی که بهتازگی این سینما را مشاهده میکنند یا از آثار ملودرام کرهای به این نوع سینما روی آوردهاند، ممکن است تحت تأثیر انبوه اتفاقات کمی با فیلم فاصله بگیرند. اما پردهی دوم مهمترین رکن آثار کرهای است. در این پرده همان اتفاقات پردهی اول و کاراکترهای انبوه کمکم درون قاب هویت پیدا میکنند و آنقدر این رفتوآمد تکرار میشود تا مخاطب در میانهی فیلم به درکی درست از حوادث فیلم برسد.
یکی از مهمترین فاکتورهای هر اثر فانتزی جلوههای ویژه است. دونگ-هون در اثر خود بهخوبی توانسته از جلوههای ویژه استفادهای بهینه داشته باشد. کاراکترهای بیگانه و نیروهای جادوگران با استفاده از همین جلوههای ویژه به اثر الصاق میشوند تا مخاطب درگیر قصه و اتفاقات آن باقی بماند. فیلم بیگانهنما قصهای نرمتر از ترمیناتور هالیوودی دارد. در اینجا فاصلهی بین بیگانگان و رباتهای نجاتدهنده و انسانها مانند اثر هالیوودی زمین تا آسمان نیست. در این فیلم چهرهی کاریزماتیکی وجود ندارد که بخواهد کل قصه را حول خود نگاه دارد. در عوض مجموعهای از کاراکترها و فضاها باعث شکل گرفتن دنیای مخصوص این فیلم میشوند. دونگ-هون در این اثر نیز همانند آثار قبلی خود مخاطب را پای فیلم خود مینشاند. این فیلم شروع یک چندگانهی فانتزی است. دونگ-هون بخشی از روایت را بهتصویر کشیده است و در پایان این بخش نکات مبهمی را در ذهن مخاطب میکارد تا او را منتظر اکران بخش دوم نگاه دارد. فیلم بیگانهنما هویت مستقل خود را دارد و نشان میدهد سینمای سرگرمی چگونه میتواند خیالپردازی را تصویر کند.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.