«کیران» مهاجر جوان هندیای است که به تازگی در یک قبرستان استخدام شده است. او که باید شغل خود را حفظ کند تا بتواند در این شهر و در کنار دوستدختر خود بماند با توجه به رفتارهای عجیب کارکنان این قبرستان باز هم همانجا میماند اما دیرزمانی نمیگذرد که جسماش توسط روح «آیایی» تسخیر میشود تا انتقامی خونین را آغاز کند.
بعد از دیدن داستانی از افسانههای مکزیک در فیلم «راههای قدیمی» و افسانهای از آفریقای جنوبی در فیلم «جادوگر» حالا نوبت دیدن داستانی از افسانههای باستانی هند است. «آیایی» در ادبیات باستانی هند به صورت استعاری به معنی «شاهزاده خانم» است و به زنی بیخانمان و کولی اشاره میکند که دست به انتقام از افرادی میگیرد که به قتل بیخانمانان دست میزنند. فیلم «آیایی: روح خشمگین» هم داستان خود را دقیقاً منطبق با همین طرح اولیه آغاز و پایان میدهد.
فیلم «آیایی: روح خشمگین» داستانی ساده و بدون پیچیدگیهای معمول دارد. همهچیز در آن مشخص است و قرار نیست اتفاقات عجیب و خارقالعادهای در آن رخ دهد تا بیننده را از روایت خود به وجد آورد. اما نکتهی مثبت این فیلم در آن است که کارگردان تازهکار آن توانسته است همین داستان ساده را با منطق روایی خود در مسیری شفاف و قابلدرک ارائه دهد. بیننده از همان ابتدا بدون هیچ مشکلی میتواند شخصیتهای داستان که تعدادشان کم هم است را دنبال کند و قتل و جنایتی را که در میان همین تعداد محدود کاراکتر رخ میدهد را باور کند. از سوی دیگر از آنجا که تعداد شخصیتها زیاد نیست و نقش تمام آنها در روایت داستان مشخص است پرداخت چندانی نیز برای آنها نیاز نیست از این رو بیننده بدون دردسر تمام این افراد را هم میپذیرد و با آنها همراه میشود. احتمالاً خود کارگردان و نویسنده نیز برای ساخت اولین فیلم بلند خود نیازی به پیچیدگی در روایت خود ندیده و ترجیح داده است به جای ساختن فیلمی با پیچیدگیهای داستانی، فیلمی بسازد که تصاویری جذاب داشته باشد. چراکه فیلم «آیایی: روح خشمگین» دارای تصاویری قابل احترام برای دیدن است.
«آلن آروموگام» با شناخت زوایای دوربین و قابهای تصاویر خود همچنین بهره بردن از جلوههای ویژهی خوب توانسته است تصاویر خود را برای دیدن قابلتحمل کند. چراکه بسیاری از فیلمهای ترسناکی که با بودجهی محدود ساخته میشوند یکی از دلایل غیرقابل باور بودنشان تصاویر غیرواقعی با جلوههای ویژهی ناشیانه است که آروموگام تمام سعی خود را کرده است که با توجه به بودجهی محدود خود این مشکل را حل کند. او که نیازی ندیده است در سکانسهای زیادی از جلوههای ویژه استفاده کند سعی کرده با ایجاد فضای طبیعی تعلیق لازم برای سکانسهای ترسناک را ایجاد کند که البته از پس آن هم برآمده است. قبرستان بزرگ محل رخداد اتفاقات به همراه ساختمان قدیمی و بزرگ آن با اتاقهای فراوان و اسبابووسایل قدیمی همگی به خودی خود با توجه به موسیقیای ترسناک این فضا را به راحتی برای فیلم ایجاد کرده است. همچنین بهره بردن از دوربین اورهد و دالی زوم در تصاویر و لرزش آهستهی آن در سکانسهای پرهیجان بر اثرگذاری تصاویر افزوده است.