هیچوقت شده است با خود بگویید اگر این اتفاق بیفتد، من آن کار را حتما انجام میدهم؟ اگر بیماری مادرم خوب شود من به ده بیمار دیگر کمک میکنم؟ یا اگر بیماری پدرم خوب شود به صد نیازمند کمک میکنم؟ آری، حتما شده است. نذر کردن. همهی ما انسانها به نوعی نذر را تجربه کردهایم. حتی شده با یک تکه کاغذ…
نذر کردن برای کودکان ژاپنی شاید معنایی قشنگتر دارد: «اگر هزار عدد از این اوریگامیها را درست کنم، بیماریِ عزیزم خوب خواهد شد». آرزویی که در این فیلمِ کوتاه، خواهر برای خواهر دارد. انمیشینی که اگرچه زمانی اندک دارد اما با چنان دقت و زیبایی و جزئیاتی ساخته شده است که بیننده را در دیدنش محو میکنم. چنان داستانی طرح شده است که بیننده را در خود غرق میکند. بینندهای که خود را در هر لحظهی زندگی آن دو خواهر خواهد دید و با هر تصویر از آنها و هر تصویر از انیمیشن لذت خواهد برد.
دو خواهرِ بیمار که در حال ساخت اوریگامیهایی هستند و در واقع هر کدام برای دیگری آرزویی میکنند. آرزوی سلامتی.
کدام یک زودتر هزار کاغذ را شکل خواهد داد و پرندگانی خواهد ساخت که قرار است آرزوی او را با خود به آسمان ببرند و برآورده شده بازگردانند؟
انیمیشنی که تصویر است و صدا؛ کلامی ردوبدل نمیشود. آهنگی ملایم و از همه مهمتر: صدای زیبای خندهی دو خواهر و صدای سرفه و البته که گریه. انیمیشنی که توسط یک دانشجوی اکادمیک برای پروژه درسی خود ساخته شده است و همین بیشتر متحیرکننده است که امثال این دانشجوها در آیندهی نزدیک چه خواهند ساخت و دنیای انیمیشن با چه دنیای زیباتری مواجه خواهد بود.
و در نهایت سوالی که ما بعد از پایان این انیمیشن از خود خواهیم کرد این است که: اگر ما هزار اوریگامی بسازیم آیا خود را نجات خواهیم داد؟
این انیمیشن کوتاه را میتوانید از اینجا و در کانال مشاهده کنید.