نگرانی‌هایی که به درستی نشان داده نشد

دختر جوانی -دارلا- که نویسنده‌ی مسائل جنسی و خانوادگی در یکی از ستون‌های مجله‌ای به همین منظور است، برای تحقیق در این‌گونه امور تصمیم می‌گیرد به جلسه‌ی پشتیبانی و آگاهی‌دهنده در این امور برود. این جلسه در مدرسه‌ای برگزار می‌شوند که جلسات پشتیبانی دیگری هم در آنجا وجود دارد. طی اتفاقی، دارلا با مرد جوان دیگری -بیلی- آشنا می‌شود که سرطان دارد. او که قبلا سرطان داشته است، حالا سرطانش دوباره بازگشته و باید عمل جراحی انجام دهد تا تومور بدخیمی که در بدنش است را از آن خارج کند؛ مشکل آنجاست که با برداشتن این تومور، او شانس پدر شدن را از دست خواهد داد، پس او بین این دوراهی گیر کرده است و دنبال راهی‌ست برای هضم این مشکل و یافتن بهترین راه برای خود.
او و دارلا طی اتفاقی، تصمیم می‌گیرند برای حل مشکلات خود به سفری جاده‌ای بروند و با خانواده‌های خود دیدن کنند. در این سفر جاده‌ای اتفاقاتی رخ می‌دهد که فیلم بر مبنای آنها جلو می‌رود.
فیلم از داستان کلیشه‌ای و حتی گاهی بی‌معنی‌ای تشکیل شده است که هر چه تلاش می‌کند با اتفاقاتی در طی مسیر، این مسیر را برای بیننده جذاب کند، نمی‌تواند.
شاید تاثیرگذارترین سکانسی که می‌شد به آن اشاره کرد تا شاید این سکانس، فیلم را نجات دهد، همان سکانسی‌ست که دارلا وارد خانه‌ی زنی می‌شود که باعث فلج شدن آن زن شده است؛ دارلا با مردی جوان آشنا می‌شود و بدون توجه به اینکه آن مرد ازدواج کرده است به خانه‌ی او می‌رود، اما همسر آن مرد که قرار بوده مسافرت باشد در خانه است و آنها را می‌بیند و با ناراحتی خانه را ترک کرده و تصادف میکند. این سکانس، می‌توانست سکانسی حساس و تاثیرگذار باشد که به روند داستان، در تغییر دارلا کمک کند اما آن‌قدر سریع و بدون بازگشت کارگردان از آن رد می‌شود که تبدیل به بزرگترین ایراد فیلم می‌شود. بقیه سکانس‌ها هم بیهوده و درهم‌ و برهم فقط برای طی شدن زمان فیلم می‌گذرند و حس تغییر شخصیت‌ها را از آنها می‌گیرند.
پرداخت شخصیت‌ها در فیلم بسیار ضعیف بوده و ما با شخصییت‌های فرعی فیلم هم که در روند فیلم تاثیرگذار هستند نیز، به خوبی آشنا نمی‌شویم و از دلایل رفتاری آنها، درست آگاه نمی‌شویم. کسانی مانند: مادر لارا، نامزد سابق بیلی، پدر و مادر بیلی و حتی رییس لارا.
متاسفانه فیلم‌هایی در این ژانر که سعی دارند به مسائل جنسی و خانوادگی از جنبه‌ی روان‌شناسیِ آمیخته با طنز بپردازند، معمولا در این راه شکست می‌خورند چرا که این‌گونه مسائل آنقدر حساس و پیچیده هستند که نبود یک فرد متخصص و کاربلد در این امور به راحتی می‌تواند روند فیلم را تغییر داده و به انحطاط بکشد. این فیلم هم به مانند بسیاری دیگر از این دست فیلم‌ها زمانی نزدیک به دو ساعت از وقت شما را می‌گیرد و در نهایت چیزی را به شما نمی‌آموزد.