حرام‌شدن طنازی شخصیت داستان

«تریون» مردی میانسال و شوخ‌طبع است که همه‌چیز را در زندگی‌اش دارد. خانه، ماشین، کار مناسب و حتی موقعیت مناسب در جامعه. تنها چیزی که کمبودش را احساس می‌کند عشقی‌ست که بتواند با او تمام زندگی‌اش را به اشتراک گذارد. او برای یافتن این عشق دست به کار شده است، اما همواره اتفاقاتی برای‌اش رخ می‌دهد که مانع رسیدن‌اش به آن عشق می‌شود. او احساس می‌کند طلسم شده است.
فیلم «طلسم عشق» یک درام کمدی‌ست که در ابتدا با نشان دادن شخصیت‌ اصلی خود در مکالماتی که با دوستان‌اش دارد و سپس قرار دادن‌اش در موقعیت‌های مختلف می‌تواند، او را به ما بشناساند. تریون با روابطی که با دوستان خود دارد جنبه‌های متفاوتی از شخصیت‌اش را نشان می‌دهد و از سوی دیگر دوستان‌اش نیز به او کمک می‌کنند تا بتواند مسیر زندگی خود را یافته یا تغییر دهد. آنها هر یک راهی را برای یافتن عشق موردنظرش به او ارائه می‌دهند و تریون با وارد شدن به آن راه و قرار گرفتن در موقعیت‌های مختلف می‌تواند خود را برای یافتن عشق محک بزند. این اتفاق همچنین باعث می‌شود تریون بتواند جنبه‌های متفاوتی از طنز خود را در این موقعیت‌ نشان دهد. او رفتارهای طنزآلود ساده اما زیبایی دارد که شخصیت‌اش را دلنشین و آرام کرده است.
مسیری که داستان این فیلم برای یافتن عشق تریون ایجاد کرده است پر از چالش‌ها و اتفاقات غیرمترقبه‌ی طنزآمیز است که اگرچه افتادن این همه اتفاق غیرمترقبه در یک شب یا در یک مسیر غیرممکن خواهد بود اما جنبه‌ی طنز داستان می‌تواند این فیلم را از این لحاظ قابل پذیرش کند. از سوی دیگر اما بزرگترین مشکل داستان در طولانی‌شدن این همه اتفاقات تصادفی اما بی‌اثر در داستان است. اینکه مدام اتفاقاتی رخ می‌دهد که مانع رسیدن تریون به عشق‌اش می‌شود یا چالش‌های زیادی در برابر او و «شنیشا» قرار داده می‌شود، داستان را خسته‌کننده کرده است. درست است که مکالمات تریون با دوستان‌اش در نشان دادن شخصیت تریون کمک‌کننده بوده اما مکالمات بین شنیشا و دوستان‌اش چندان در مسیر داستان نقشی ندارد و طولانی‌شدن این مکالمات یکی دیگر از اتفاقات خسته‌کننده داستان شده است. داستان زنی که از طلسم حرف می‌زند یا سکانس‌هایی که دوستان تریون را بدون او نشان می‌دهد هم از سکانس‌های اضافی داستان است که فیلم را بی‌جهت طولانی کرده است. از این رو حتی با وجود طنازی شخصیت تریون باز هم فیلم داستانی تکراری و خسته‌کننده دارد که نمی‌توان از آن توقع چندانی داشت.
بازیگر نقش تریون با نوع حرف‌زدن، حرکات صورت و حتی چشم خود و نیز خنده‌های‌اش می‌تواند به‌خوبی این شخصیت را بازی کرده و در برقراری ارتباط بیننده با تریون و حتی با خود فیلم نقش بسزایی داشته باشد‌. درواقع تمام بار کمدی و زیبایی فیلم بر دوش این شخصیت است. «پیر بلیر» پیش از این هیچ نقش قابل‌توجهی بازی نکرده بود و شاید این فیلم می‌توانست مسیر او برای رسیدن به بازیگری برتر را باز کند که آن هم با روایتی تکراری حرام شد.