گزارشاتی از یک ویروس ناشناخته که شباهت به ویروس آنفولانزا دارد، در جهان پر شده و مادر «جسی» که یکی از پزشکان محقق دربارهی این ویروس است، به خبرنگاری که از او دربارهی ویروس میپرسد، جوابی نداده و تنها به دخترش تأکید میکند، در مکانی امن بماند. اما جسی به همراه دوستپسر و دو دوست دیگرش فارغ از اتفاقاتی که در مابقی دنیا درحال رخ دادن است، برای تفریح به جنگلی رفتهاند. صبح هنگام اما آنها توسط یک زامبی مورد حمله قرار گرفته و تنها جسی میتواند فرار کند و خود را به مکانی که هنوز انسان زنده وجود دارد، برساند.
آنقدر داستانهایی در باب زامبی و اتفاقات پیرامون آنها گفته شده و فیلمهایی ساخته شده که باید برای ساخت اینگونه فیلمها داستانی خلاق و جذاب وجود داشته باشد تا بتواند مخاطب را جذب کند. اگرنه نشان دادن زامبیهایی سرگردان در خیابانها که به دنبال انسانهایی زنده هستند، با آن قیافههای بهظاهر ترسناک دیگر جذابتی برای تماشا ندارند. درواقع سرگذشت این نوع فیلمها هم همچون سرگذشت فیلمهای بیمعنی اسلشری خواهد شد که جز کشتهشدن آدمها در آنها هیچ اتفاق خاصی نمیافتد و همگی محکوم به ازیادرفتن و حتی دیدهنشدن هستند. سال ۲۰۲۰ نیز با توجه به آثار زیادی که در این باب ساخته شده نشان میدهد که فیلمهای انگشتشماری هستند که میتوان آنها را بهیادآورد. فیلم «میزان خون» یکی از این فیلمهاست که توانسته به خوبی داستان خود را نشان دهد. داستان خانوادههایی که دچار اپیدمی زامبی شده و کشمکشهایی را در این مسیر در برابر خود میبینند. اما از آنجا که تمام شخصیتهای داستان به بیننده شناسانده شدهاند، پذیرش و درک آنها برای بیننده آسان بوده و دیدن فیلم را لذتبخش کرده است. چیزی که ما در فیلم «نژاد ۱۰۰» به هیچ عنوان نمیبینیم.
در این فیلم تنها شخصیت داستان که از همان ابتدا مشخص است، قرار است قهرمان داستان باشد، جسیست. مابقی افراد فقط هستند تا جسی را به سکانس پایانی فیلم برسانند. داستان در مسیرش بیخودوبیجهت دور خود میگردد، افرادی را وارد بازی زامبیطور خود میکند و سپس به اصطلاح در سکانسهایی تراژدیمانند تمام آنها را کشته و درنهایت این جسیست که باقی میماند. با این حال حتی این شخصیت هم بدون پرداخت مانده است. تنها خلاقیتی که نویسنده و کارگردان فیلم داشتهاند و احتمالاً با خود فکر کردهاند که خلاقیت مهمی نیز میباشد، این است که جسی حتی با توجه به اینکه زخمی هم شده، اما تبدیل به زامبی نشده و در آینده بدن او به عنوان راهحلی برای از بین بردن این ویروس استفاده میشود. حال اینکه چرا جسی این قابلیت را دارد هم چندان برای فیلم مهم نیست.
فیلم «نژاد ۱۰۰» اما از آنجا که فیلمی ترسناک قرار است باشد، سعی کرده، برای ایجاد این وحشت در بینندهاش سکانسهایی که زامبیها مردمان عادی را میکشند و میخورند را طولانی نشان دهد، شاید بیننده متأثر شود. سکانسهایی که زامبی نشسته و گوشت بدن کسی را میخورد یا زامبیهایی که دوربین به طور مداوم دنبالشان میکند، چنانکه حتی دیگر به شخصیتهای زنده داستان توجه نکرده و زامبیها را بیشتر نشان میدهد. اغراقهای تصویری فیلم هم در همین سکانسها دیده شده و فیلم را از آنچه که تصور میشود نیز غیرقابلقبولتر کرده است.