از سری فیلمهایی که در آن انسان عاشق زیست حیوانات در برابر انسان طماع قرار میگیرد و در این میان یکی از مخوفترین حیوانات شکارچی -کوسه- اسیر این کشمکش میشود. بعد از «آروارهها»ی اسپیلبرگ، تب تند تقابل انسان و کوسه در سینما شدت گرفت و آثار زیادی از این تقابلها ساخته شد؛ گاه آثاری ملودرام که زندگی یک انسان را بعد از مورد حمله قرار گرفتن توسط یک کوسه نشان میدادند و گاه آثاری که از برخورد خشن یک گروه از انسانها با کوسهای قاتل را تصویر میکردند. سهگانهی مدنظر که بخش سوم آنها امسال در برابر دیدگان مخاطب قرار گرفت حکایت انسانهایی طماع است که با پول قرار است کوسهها را دچار جهش ژنتیکی کنند و در این بین اوضاع از دست آنها خارج میشود.
دستهای از محققین به سرگروهی دکتر «اما کالینز» در بخشی از اقیانوس مشغول کارهای تحقیقاتی در مورد زندگی کوسههای سفید هستند. اما ورود دوستپسر و همدانشگاهی باهوش او به این منطقه اوضاع را دگرگون میکند. او در خدمت یک تیم دیگر است که قرار بوده کوسههایی که قبلاً دچار جهش ژنتیکی شدهاند را شکار کند. تقابل این دو با هم و نیتهای متفاوت آنها قرار است پیرنگ اصلی این روایت را در بر بگیرد. اما هیچکدام از بزنگاههای فیلم و واکنش کاراکترها دلیل منطقی ندارند. ما با هر برش شاهد اتفاقاتی هستیم که دلیلی پشت خود ندارد. اوج و فرودهای داستان تنها و تنها همان ریسمان تکراری این ژانر را دنبال میکنند و چیزی در توشهی مخاطب قرار نمیدهند. هیچکدام از کاراکترهای طرحشده توسط کارگردان خود را در حد یک شخصیت نشان نمیدهند. گویی با سالن مد لباسهای غواصی توسط کتر کالینز مواجه هستیم. کاراکترهای منفی داستان هم مانند زامبی گهگاه به آنها حمله میکنند و جز در این تقابلها هیچ پرداخت قبلیای در مورد آنها وجود ندارد؛ گویا فقط برای پر کردن صحنههای اکشن فیلم و بر هم نخوردن میزانسن صحنه حضور دارند.
فیلمهایی از این دست بعد از آروارهها، هیچگاه نتوانستند در ذهن مخاطب دچار ماندگاری شوند و در نهایت تبدیل به آثاری شدند که فقط ساخته میشوند تا طی زمانِ نود تا صدوبیست دقیقهای مخاطب را سرگرم کنند و بعد از آن هیچ و هیچ. اما سرگرمی هم باید روی زمینی استوار بنا شود تا حداقل مخاطب در مرور آثار شاخص یک ژانر از اثر مورد نظر یاد کند. در هر صورت، کارگردان این فیلم حتی تلاشی هم نکرده تا اثر خود را در سطح استاندارد و کیفیت مناسب در اختیار مخاطب قرار دهد. برخی از منتقدین به این اثر نمرهی بالایی داده بودند و همین جای تعجب دارد. اینکه حتی بخواهیم اثر را با آثاری مشابه در این ژانر مورد بررسی قرار دهیم، باز هم از قافله عقب خواهد ماند. به هر روی، میتوان این جملهی تکراری را بار دیگر بیان کرد که مخاطب این آثار همیشه حضور دارد و فیلم را مشاهده خواهد کرد.