زمانی که یک اژدهای کوچک نقرهای به نام «فردرک» به همراه دوست خود، یک برونی جنگلی به نام «سورل»، داستان بهشت رویایی اژدهاها را میشنود، تلاش میکند، این مکان را بیابد. آنها در این مسیر با پسربچهی یتیمی به نام «بن» نیز آشنا شده و سه نفری ماجراجویی خود را انجام میکنند.
انیمیشن «چگونه اژدهای خود را تربیت کنید» یکی از اصلیترین داستانهای انیمیشنی است که در آن اژدهاها موجوداتی آرام و دوستداشتنی نشان داده شدهاند که تنها برای به دست آوردن غذا خشمگین میشدند و اگر کسی آنها را آزار نمیداد، آنها نیز خشونتی نداشتند. البته که در این انیمیشن نیز در ابتدا اژدهاها موجوداتی خشونتبار نشان داده شدهاند، اما رفتهرفته سیر داستان وجوه خوب آنها را نشان داده و با شخصیتپردازیهای خوب و دقیقشان حتی همذاتپنداری با آنها هم ممکن میشد. اما آیا انیمیشن «اژدهاسوار» توانسته خوب عمل کند؟ متأسفانه بزرگترین مشکل این انیمیشن همین موضوع است. انیمیشن «اژدهاسوار» هیچگونه شخصیتپردازی قویای ندارد و افراد متفاوت به طرق مختلف در انیمیشن ظاهر شده و از آن خارج میشوند، بدون اینکه به درستی شناخته شوند. حتی شخصیتهای اصلی داستان نیز پرداخت درستی ندارند، از این رو نمیتوان با آنها چندان همدردی و همذاتپنداری خاصی کرد.
در ابتدای این انیمیشن بدون اینکه داستان به سوریل و اژدهای نقرهای توجه چندانی کند و میزان کنجکاوی و هیجان این حیوانات کوچک را به درستی نشان دهد و به آن عمیق شود، آنها را در مسیر یافتن بهشت قرار میدهد. طریقهی آشنایی آنها با بن نیز ناگهانی و شاید حتی کمی دور از ذهن بهنظر برسد. در ادامه نیز اتفاقاتی که در مسیر برای آنها رخ میدهد، جز اتفاقاتی سطحی و به نوعی برای گذراندن مسیر داستان چیز دیگری نیست. نکتهی جالب توجه این است که آنها همواره در مسیر خود انسانهایی خوب و خاص را میبینند که اژدهاها را دوست داشته و درک میکنند و خبر از آن انسانهای ترسناکی که در ابتدای داستان درباره آنها حرف زده میشود، نیست. همین امر داستان را کمی غیرقابلباور و خوشبینانه کرده است. از سوی دیگر عدم وجود این گونه انسانها باعث شده انیمیشن حادثهی هیجانانگیز چندانی نیز نداشته باشد و ماجراجویی این افراد بیهوده دیده شود. حتی داستان آن غول چراغ جادو که از اگزوز ماشین خارج میشود هم نه خاص است و نه هیجانانگیز، حتی برای کودکان. وجود بهشت در بالای کوههای هیمالیا نیز داستان خلاقی در خود ندارد، درصورتی که میشد، وجه بهشت داستان را کمی بسط داده و آن را خلاقانه ساخت، اما در بهشت هم چندان خلاقیتی وجود ندارد و همهچیز ساده طی میشود.
در نهایت میتوان گفت، انیمیشن «اژدهاسوار» داستانی نه چندان خاص است که احتمالاً کودکان نیز از دیدناش خسته میشوند. اتفاقات مسیر روایت نه هیجان خاصی دارند و نه خلاقیتی در آنها دیده میشود. تصاویر انیمیشن نیز حرف خاصی برای گفتن ندارند؛ ساده بوده و مانند هر انیمیشن دیگری تصاویر از دنیاهای عادی و رنگهای عادی تشکیل شدهاند. صداهای استفادهشده و موسیقی فیلم نیز کاملاً معمولیست.