جایی امن‌تر از آغوش خانواده نیست

زمانی یک درام می‌تواند خود را با مخاطب آمیخته کند که تمام تمرکزش بر رئالیسم موجود در زندگی انسان باشد. فیلم «کاشانه» همین حسن را دارد. این فیلم روایت‌گر زندگی یک خانواده‌ی چهارنفره است که در سکانس‌های افتتاحیه آنها را در محیط‌های تحصیلی و کاری خود شاد می‌بینیم. روری، آلیسون، سامانتا و بنجامین چهار عضو این خانواده هستند. اما راز نمای آغازین در چیست؟‌ در اولین نمای فیلم شاهد تماس تلفنی‌ای هستیم که روری با فردی که ما نمی‌شناسیم، اما خودش سال‌هاست با او آشناست و او را «پیرِسگ» خطاب می‌کند، برقرار می‌کند. همین تلفن و چند جمله به‌نوعی کل روایت فیلم است و اتفاقاتی که در ادامه رخ می‌دهند تحت تأثیر همین نمای آغازین هستند. آلیسون مربی اسب‌سواری است و هر روز صبح با قهوه‌ای که روری برای او دم می‌کند و به کنار رختخواب می‌آورد، از خواب برمی‌خیزد. تکرار این صحنه در جای‌جای فیلم، رابطه‌ی دوستانه و صمیمانه‌ی روری و آلیسون را به‌تصویر می‌کشد. سامانتا دختر آلیسون است که از ازدواج قبلی خود داشته است و بنجامین نیز فرزند هر دوی آنهاست. اما هر چهارنفر با یکدیگر شاد و دوستانه در حال زیست هستند. اما روری اهل انگلستان است و دل‌اش هوای وطن کرده است. همان تلفن آغازین و بازگو کردن آن برای آلیسون باعث می‌شود تا این خانواده به‌سوی انگلستان نقل مکان کنند.
روری در این فیلم نماد انسانی است که باوجود اینکه در باتلاقی از شکست و ناامیدی فرو رفته است، باز هم تصور می‌کند که می‌تواند خود را نجات دهد. همین امر سبب شده تا این کاراکتر، دروغی را جایگزین دروغ‌های قبلی خود کند. او شخصیتی است که با توسل به هر فریب مشخصی، دوست دارد سری میان سرها داشته باشد. بازی زیبای «جود لا» در به‌تصویر کشیدن این شخصیت را نباید از نظر دور داشت. او به‌زیبایی توانسته این شخصیت بی‌ثبات و دچار استرس و دائم‌التغییر را بارور کند. اما بازیگر نقش مقابل او، «کری کان»، که کاراکتر آلیسون را بازی می‌کند نیز کم‌نظیر است. زنی آمریکایی که از درون جامعه‌‌ی باز آمریکایی به کشور خاکستری و دارای آداب انگلستان قدم می‌گذارد و این تغییر را در او می‌توان شاهد بود. آلیسون و واکنش‌های‌اش به رفتارهای غلط روری آنقدر سرشار از صبر و بی‌هیاهوست که مخاطب در پاره‌ای از فیلم احساس می‌کند وارد زندگی واقعی یک خانواده شده است. این پاره شدن خط قرمز بین دنیای داستان و واقعیت اجتماعی از عهده‌ی هر فیلمی برنمی‌آید. از طرفی کاراکترهای نوجوان فیلم را نیز نباید از نظر دور داشت. سامانتا و بنجامین دقیقاً مانند دو نوجوان به اتفاقاتی که برای پدر و رابطه‌ی والدین می‌افتد واکنش نشان می‌دهند.
فیلم «کاشانه» روایت یک خانواده برای رسیدن به کاشانه‌ای امن است. روایتی از اعتماد و حس با هم بودن است. مخاطب پس از تماشای این اثر، زیبایی این رابطه را درک می‌کند و احتمالاً به این نتیجه خواهد رسید که پس از هر غرق شدنی، دست کسانی که تو را بی‌هیچ پیش‌شرطی دوست دارند به‌سوی‌ات دراز خواهد شد و در کنارشان به آینده خواهی نگریست.