چندگانگی مغز

ایتان» بعد از مرگ پدر وارث تحقیقات او شده و سعی می‌کند این تحقیقات را که در رابطه با مغز و توانایی‌های آن است، ادامه دهد. او خود را در خانه‌اش و در زیرزمین حبس کرده و به آزمایش می‌پردازد. او و پدرش کشف کرده بودند که می‌توانند خاطرات را در مغز دستکاری کنند. ایتان مدتی بود که این آزمایشات را بر روی خودش انجام می‌داد. او سعی کرده بود خاطرات بد گذشته را از ذهن‌اش پاک کند. حاصل این دستکاری‌ها ایجاد فراموشی‌های مقطعی بود، اما حالا این فراموشی‌ها بیشتر شده و به ناگاه او متوجه کشفی جدید می‌شود. او به همراه «اَلی» سعی می‌کند تحقیقات بیشتری را بر روی این کشف انجام دهد.
مغز به عنوان پرکارترین و در عین حال پیچیده‌ترین عضو بدن همواره مورد توجه دانشمندان بوده است. فیلم‌سازان نیز از این سوژه دور نبوده‌اند. فیلم‌های بسیاری به مغز و عمکلرد آن و البته به مقوله‌ی فراموشی که ارتباط مستقیم با مغز دارد پرداخته‌اند، اما شاید هیچ‌کدام به زیبایی و ترسناکی فیلم «یادگاری»، محصول ۲۰۰۰، نباشد. لئو همه چیز را فراموش می‌کند و فراموشی‌اش در فیلم نیز به خوبی نشان داده می‌شود. اینکه بیننده همراه با لئو همه‌چیز را در ابهام و در گیجی کامل می‌بیند مهم‌ترین دلیل زیبایی فیلم است. این فراموشی با جنایت و خیانت همراه است، اما لئو هیچ چیز را به یاد نمی‌آورد و همه چیز برای او ساده است. او می‌تواند به راحتی از یک نفر و از یک طریق بارها ضربه بخورد و به یاد هم نیاورد. فیلم «یادگاری» با بازی خوب بازیگران‌اش و روایت داستانی خاص شاید ادای احترامی بود به تمام لحظات زیبایی که هر شخصی در زندگی‌اش دارد و اما به آنها توجه نمی‌کند. تصور اینکه در یک لحظه به خود بیاییم و چیزی از خاطرات‌مان را به یاد نیاوریم، ترسناک خواهد بود، اما ترسناک‌تر این است که ما در زمان‌های مختلف شخصیت‌های مختلفی از خودمان را نشان دهیم. ایتان در فیلم «پیش‌فرض خرد» دچار این اتفاق می‌شود. او در شش دقیقه تبدیل به شخصی جدید می‌شود که بعداً به خاطر نمی‌آورد که بوده و چه کرده است. در واقع هر شخصیت تنها خاطرات شخصیت خود را با خود حمل می‌کند. اینکه کدام شخصیت ایتان واقعی‌تر است، سوال فیلم است. الی سعی می‌کند خود واقعی ایتان را گم نکند. اما خود واقعی ایتان کدام شخصیت است؟ آنکه عاقل‌تر است؟ یا آنکه دچار اضطراب و استرس است؟ شاید حتی ایتان خشمگین واقعی‌تر باشد..
فیلم«پیش‌فرض خرد» با نشان دادن تصاویر مختلفی از شخصیت‌های مختلف ایتان بیننده را درگیر می‌کند. بیننده نباید از فیلم غافل شود چرا که شخصیت‌های داستان را گم خواهد کرد. همین کشف اتفاقات داستان و شخصیت‌های مختلف ایتان فیلم را هیجان‌انگیز و پویا نگه می‌دارد و باعث توجه بیشتر بیننده می‌شود. تصاویر نیز به زیبایی نشان داده می‌شوند، فلش‌بک‌هایی که ایتان دارد و خاطراتی که به یادش می‌آورد روایت داستان را رمزآلود کرده است.
بازیگران فیلم نیز نقش‌هاشان را به خوبی بازی کرده‌اند. بازیگر نقش ایتان و نوع گریم او می‌تواند در القای احساسات گوناگون شخصیت‌های مختلف‌اش به بیننده کمک کند. او گاه خشمگین است، گاه سرمست و گاه افسرده و غمگین. او تمام این احساسات را می‌تواند به خوبی بازی کرده و بیننده با دیدن رفتارهای‌اش حدس بزند که ایتان در حال حاضر کدام شخصیت خود را نشان می‌دهد.
کارگردان این اثر «اریک شولتز» در ابتدای سال ۲۰۲۰ فیلم کوتاهی را با همین مضمون ساخته بود و حالا در انتهای این سال آن فیلم را به خوبی بسط داده و توانسته فیلمی بلند و قابل تأمل را به بیننده‌اش نشان دهد. این فیلم دومین اثری‌ست که او کارگردانی کرده است. پیش از این فیلم «آنها عجیب‌اند» محصول ۲۰۱۷ نیز توجه عده‌ای از منتقدان را جلب کرده بود. او با ساخت این اثر نشان داد که در راه پیشرفت است و ما می‌توانیم منتظر فیلم‌های بهتر و قوی‌تری از او باشیم.