پوستر فیلم اَدو

روایاتی تکان‌دهنده در دل آفریقا

اَدو
Adu
محصول ۲۰۲۰
امتیاز ۳.۵
نویسنده اردیبهشت

این‌بار نیز شبکه‌ی Netflix پخش فیلمی دغدغه‌مند را برعهده گرفته‌است. اثری پر از اتفاق‌های دلخراش و واقعی؛ این اثر نماینده‌ی کشور اسپانیاست؛ کشوری که با ورود مهاجرین عظیم آفریقایی هرساله مواجه‌ است و از طرفی پل ارتباطی میان دو قاره‌ی آفریقا و اروپا به حساب می‌آید.
این فیلم حاوی سه روایت گوناگون در کشورهای آفریقایی‌ست. داستان «ادو» پسر کوچکی که به همراه خواهرش، «اَلیکا»، به مهاجرتی اجباری تن می‌دهند و در این مسیر خواهر خود را از دست می‌دهد و با «ماسار» آشنا می‌شود. ماسار همچون برادر بزرگ‌تر حامی ادو است و از او در برابر دست‌درازی دیگران محافظت‌می‌کند. داستان بعدی درباره پدر و دختری‌ست که اهل اسپانیا هستند و رابطه‌شان به سردی گرائیده. پدر نگران شکار کردن بی‌رویه فیل‌ها بواسطه‌ی عاج‌اشان است و خود نیز با مصائبی در میان ساکنین و پلیس محلی روبروست و از سویی می‌داند دخترش از استعمال‌کنندگان موادمخدر است، پس او از این رویه در رنج بوده و در تلاش است به او کمک‌کند.
داستان سوم را سه گارد محلی و اتفاقات پیش‌آمده آن تشکیل می‌دهد. «متئو»، «میگل» و «ژاوی» از سربازان گارد محلی هستند که میگل طی یک حادثه با باتون به یکی از مهاجران که در تلاش بود از حصار خود را به داخل بیندازد، می‌زند و از سویی سیم خاردارها هم باعث جراحت آن مهاجر می‌شود و سرانجام با سقوطش مرگ وی رخ‌می‌دهد و این مساله باعث می‌شود متئو به‌تدریج از همراهی با همکاران‌اش نادم شده و به‌دنبال کسب اطلاعاتی از «تتو» -مهاجر مضروب و متوفی- باشد.
هرسه داستان با موضوعات گوناگون و ملموس دنیای امروزی سروکار دارند که به خوبی توانسته دِین خود را نسبت به مردم مصیبت‌دیده ادا کند. فقر، جنگ، اقتصاد و سیاست فاسد، درگیری‌های قومی و مذهبی، موادمخدر، مهاجرت غیرقانونی، شکار حیوانات و نژادپرستی از جمله مسائلی بود که به طرز فوق‌العاده‌ای در این اثر به فراخور داستان و زمان اختصاص داده شده، به‌تصویر کشیده شد.
این اثر بیش از هرمسئله‌ای به مهاجرت و چرائی آن می‌پردازد؛ مهاجرانی که در پی دنیائی بهتر از دیار خود رخت بربسته و از جان خود گذشته؛ به هر طریق خواهان نیل به جهانی آرام‌تر از محل زندگی خویش هستند؛ تاسف‌بارتر این‌که نیمی از آنان را کودکان تشکیل می‌دهد و عمق فاجعه در قربانی شدن این قشر از انسان‌ها در طول این مسیر است.
این فیلم را باید تماشا کرد؛ نه فقط برای مسائل انسان‌مدارانه‌ی آشکار شده در فیلم بلکه به خاطر بازیگران، صدابرداری و فیلمبرداری خاص‌اش و خلق صحنه‌های دلخراش و تکان‌دهنده؛ موسیقی بی‌نظیر اثر که متناسب با هر مکانی، موزیکی مخصوص به آن محل و آداب و رسوم آن انتخاب شده و لحظات احساسی را می‌آفریند. مخاطب هر لحظه بیش از پیش مصرّ به ادامه‌ی داستان شده و ذهن خود را درگیر قضایای پیش‌آمده می‌کند. و در نهایت سالوادور کالوُ را باید به خاطر این اثر شوکه‌کننده و واقع‌گرایانه تحسین‌کرد‌.

گفت‌وگو

نظرت درباره‌ی این فیلم چیست؟