پوستر فیلم آوازه‌خوان

فانتزی احمقانه در باب کووید-۱۹

آوازه‌خوان
Songbird
محصول ۲۰۲۰
امتیاز ۰
نویسنده مصطفی ملکی

از زمانی که کووید-۱۹ مهمان ناخوانده و ماندگار جهان شده است، تمام مردم دنیا حداقل یک موضوع مشترک برای صحبت‌های روزانه‌ی خود دارند. در دهه‌های گذشته و تا قبل از پاندمیک شدن ویرووسی با نام کووید-۱۹، بسیاری آثار در باب این نوع همه‌گیری‌ها و درگیری بشر با آن و بعضاً انحطاط تمدن ساخته شده‌اند. آنچه که تمام آنها بین خود مشترک دارند، نگاه فانتزی فیلم‌ساز در باب رویدادی است که به وقوع نپیوسته است. اما در این عصر و پس از گذشت حدود یک سال از این همه‌گیری، اگر بخواهیم اثری را شاهد باشیم، باید متناسب با تجربه‌ی زیسته‌ی ما باشد. اما این فیلم تنها چیزی که ندارد همان هم‌ذات‌پنداری با مخاطب خود است. شاید اولین چیزی که به ذهن مخاطب می‌رسد این باشد که عده‌ای از بازیگران مانند دمی مور که روزهای زندگی حرفه‌ای‌شان تمام شده است در این اثر به نقش‌آفرینی می‌پردازند. اما مهم‌ترین عاملی که این فیلم را به دره‌ی نافرجامی پرتاب می‌کند، درون‌مایه‌ی آن است. هر فردی در این کره‌ی خاکی نزدیک به یک سال است که با موضوعی همچون کووید-۱۹ و تأثیر آن روی زندگی شخصی و اجتماعی خود دست‌و‌پنجه نرم می‌کند. این فیلم با آشفته نشان دادن زندگی مردم در قرنطینه و وام گرفتن از فیلم‌هایی هم‌رده در گذشته که افراد را در دوران قرنطینه به همان قسمت غنی و فقیر تقسیم می‌کنند، نمونه‌ای از زندگی در این دوران را به‌تصویر کشیده است که فقط می‌توان صفت مضحک را کنار آن قرار داد.
این فیلم جدای از روایت آبکی خود، از تکنیک‌های تصویری‌ای استفاده کرده که باسمه‌ای بودن کار کارگردان را بیش‌ا‌زپیش نمایان می‌کنند. دوربین پر عجله‌ای که گاه به درون لنز تلفن همراه کاراکترها می‌رود و گاه با دوربین‌روی‌دست آنها را تعقیب می‌کند و بعضاً به درون لنز دوربین‌های مداربسته می‌رود. این درهم‌بافی قاب‌ها با پالت رنگی جیغ که چشم را می‌زند، نشان از این دارند که آقای «آدام میسون» بعد از یک دهه تجربه‌ی فیلم‌سازی در ژانر وحشت و دلهره، همچنان نتوانسته مسیر خود را بیابد. شاید فیلم «صندلی شیطان» نیز اثری تصادفی در کارنامه‌ی فیلم‌سازی او باشد. آدام میسون نتوانسته در این فیلم روایتی تراش‌خورده و دارای یک منطق روایی در باب رخدادی که زندگی بشر را تحت تأثیر قرار داده است، به مخاطب خود ارائه دهد. شاید باید منتظر بود تا بلکه فیلم‌سازان مؤلف بتوانند این زیست جدید بشر روی کره‌ی خاکی را در قاب دوربین خود بیاورند. در هر حال اثر این کارگردان را نمی‌توان حتی یک اثر تجربی در باب واقعه‌ای زیسته دانست.

گفت‌وگو

نظرت درباره‌ی این فیلم چیست؟