چه بسیار کسانی که آرزوهای از دست رفتهی خود را رویای فرزندانشان کردند و گاه با آنها به اوج رسیدند و گاه دوباره فرو افتادند. و چه بسیار فرزندانی که آرزوهای خویش را فراموش کردند تا آرزوی از دست رفتهی پدران و مادرانشان را برآورده کنند.
در سکانس آغازین فیلم، مادری را میبینیم که گذشتهاش را با نگاهکردن به یک تاج و یک لباس بهخاطر میآورد. نگاهکردنی که با حسرت همراه بوده. حسرت از دست رفتن چیزی که بسیار دوست میداشته است. و سکانس بعدی همان مادر در حال تمیز کردن یک بار است. باری که او صاحبش نیست اما همیشه آرزویاش را داشته است. مادری که روزی دختر شایستهی سیاهپوستان بودهاست، حالا باید در حال تمیزکردن بارِ دیگران دیده شود.
فیلم با روندی آهسته پیش میرود. ابتدا ما بهآرامی با مادر آشنا میشویم و محل کارش، سپس او را با مردی میبینیم که ظاهراً دوستش دارد و در نهایت دخترش را میبینیم که میخواهد برای دختر شایستهی سال ثبتنامش کند. رویایی که مادر آن را داشتهاست و بهدستشآورده، اما هرگز نتوانسته از آن رویا درست استفاده کند. حالا میخواهد دخترش این رویا را برایش به ثمر برساند. دختری که علیرغم میل باطنیاش، بهخاطر مادرش که سخت کار میکند، میپذیرد که این کار را انجام دهد. دختر شایسته شدن در این فیلم به صورتی شاید غیرمستقیم مورد تمسخر قرارگرفتهشدهاست و میخواهد نشاندهد که آدمها حتی با وجود این جوایز و مدارک هم برای ادامهی زندگی خود نیاز به حمایت و پشتوانه دارند و این جوایز بهتنهایی نمیتواند باعث پیشرفت کسی شود.
رابطهی مادر و دختر، مادر و مردش، دختر با پدرش و حتی دختر با عشقِ دوران دبیرستانش بهخوبی و با آرامش نشان داده میشود و فیلم سعی نمیکند از هیچکدام از این افراد بهراحتی عبور کند. حتی سکانسهایی که مادربزرگ خانواده هم حضور دارد، با اینکه کوتاه است، اما کاملاً مفید و مسمرثمر بوده و تلاش شده با نشاندادن این سکانسها علل عدم موفقیت مادر بیان شود.
فیلم اگرچه روندی آهسته را طی میکند، اما به هیچعنوان خستهکننده نبوده و روابط افراد، بیننده را مجاب میکند ادامهی داستان را ببیند؛ حتی اگر بتواند حدس بزند که پایان آن چه خواهد شد، باز هم صبر و کوشش آدمهای فیلم برای بهتر شدن خودشان و زندگیشان، ما را به ادامهی دیدن فیلم کمک میکند. این فیلم پیشنهاد بسیار خوبیست، اول برای کسانی که جز تلاش کاری برای رسیدن به آرزوهای خود نمیکنند و دوم برای پدر و مادرانی که سعی میکنند فرزندانشان را به راهی ببرند که خودشان میخواهند، نه راهی که فرزندان میخواهند.
🗓 در روز 19 ژوئن، دستور لغو بردهداری در ایالات متحده صادر شد.