ناشناختههای یک فیلم بیخاصیت
موجودات بیگانه، مایع لزجی که از دهانشان بیرون میآید، چشمهای درشت و خشونت افسارگسیختهاشان برای از بین بردن نسل بشر، مدتهاست که به ویژگی اصلی فیلمهایی تبدیل شده است که در باب جنگ بین موجودات فضایی و انسان هستند. چند سالی میشود که آثار گروه B نیز در نتیجهی پیشرفت دنیای تصویر دیجیتال و پائین آمدن هزینههای جلوههای ویژهی ابتدایی به این حوزه ورود کردهاند.
فیلم «حملهی ناشناختهها» نیز یکی از همین فیلمهاست که قصد دارد این موجودات را به فضای شهری بیاورد. اما چرا نتوانسته موفق شود؟ اولین دلیلی که به ذهن میآید، طمع کارگردان در پوشش دادن کامل فضای شهری است؛ کاری که حتی آثار گرانقیمت هم با احتیاط به انجام آن مبادرت میورزند. زمانی که جلوههای ویژهی یک اثر نمیتواند پاسخگوی لوکیشن انتخابی کارگردان باشد، او نیز باید بر اساس امکاناتی که دراختیار دارد دکوپاژ اثرش را بچیند. اما در این اثر، کارگردان بهراحتی اکستریملانگشاتهایی را در قاب خود میبندد که گویی قرار است ویرانگری این موجودات ناشناخته را با جزئیات بیشتری نشان دهد. اما در نهایت آنچه که میبینیم چیزی جز چند انفجار دیجیتالی نیست که در نهایت چند جلوهی محدود خیلی مبتدیانه روی آسمانخراشها و ابرسازههای شهر رخ میدهند.
اما دلیل دوم در مورد گروه بازیگری است. هر اثری که قرار است اینگونه لوکیشن خود را بسط دهد، لاجرم نیاز به عدهی زیادی بازیگر و هنرور دارد. اما توجه داشته باشیم که این اثر از فیلمهای گروه B است و قرار نیست بازیگران درجه یک در آن بازی کنند. پس هر چه لوکیشنها شلوغتر میشوند، ضعف گروه بازیگری نیز بیشتروبیشتر خود را در قاب تصویر نشان میدهد. کارگردان حتی با جامپکاتهای خود نیز نتوانسته این ضعف را برطرف کند.
نکتهی مهمی که در این بین وجود دارد این است که این دسته آثار را نباید با فیلمهای سینمای مستقل یا همان ایندی مقایسه کرد. در آثار مستقل کارگردانِ مؤلف اثری را تولید میکند که درونمایهی آن با فرمی که کارگردان برای قاببندی تصاویر در نظر گرفته است، دچار هارمونی است و مخاطب با قراردادهای ذهنی از پیش تعیین شده، تمام اتفاقات در قاب تصاویر را میپذیرد. اما فیلمهای گروه B قرار نیست درونمایهای داشته باشند. این فیلمها بیشتر بهدنبال سوژههای اکشن و وحشت هستند، تا مخاطب با سختگیری کمتری به سراغ تمامیشان برود. در نهایت اینکه آثار گروه B هر ساله بخش زیادی از صنعت فیلم را به خود اختصاص میدهند. در مورد سال ۲۰۲۰ باید گفت که تاکنون اثری که بتواند در این دسته چشمگیر باشد پیدا نشده است.
در این فیلم بهعلت تعداد کاراکترها هیچ شخصیتپردازیای شکل نمیگیرد و کاراکترها در همان حالت دمبریده و نامعین قرار دارند. حتی ترتیب سکانسها گویا در زمان پستولید و اتاق تدوین دچار یک سیر منطقی نشده است. این فیلم با زمان طولانیای که کارگردان در نظر گرفته است، تبدیل به یک اثر کاملاً حوصلهسربر وغیرقابلتحمل شده است و نمیتوان در بعضی جاها حتی با حواسپرتی هم فیلم را پیش برد. بهنظر آثار گروه B باید در همان ژانر اکشن و وحشت به کار خود ادامه دهند و در نهایت در ۸۰ دقیقه داستان نداشتهی خود را دچار پایانبندی کنند. متأسفانه باید گفت در ماه نوامبر ترافیک سنگینی از آثار منتشرشدهی این گروه ایجاد شده است.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.