پوستر فیلم سرقت قرن

یک نقشه‌ی هنرمندانه

سرقت قرن
The Heist of the Century
محصول ۲۰۲۰
امتیاز ۲
نویسنده سارا

«فرناندو» یک نقاش و هنرمند است و اولین سکانس فیلم با نشان دادن نقاشی‌ خاصی که او در حال کشیدن‌اش است آغاز می‌شود. در واقع سکانس ابتدایی فیلم و زاویه‌ی هم‌سطح دوربین در پشت سر فرناندو و تمرکزی که او بر نقاشی دارد نشان از کسی می‌دهد که در کارش دقیق است و البته که انسان باهوشی نیز است. او در یک شب بارانی درحالی که در کنار خیابان در حال سیگار کشیدن بود متوجه چیزی شد که داستان زندگی او و پنج نفر دیگر را به‌کلی عوض کرد. فرناندو با دنبال کردن ته سیگار خود که روی زمین انداخته بود و حالا آبِ باران آن را با خود به فاضلاب می‌برد، متوجه شد که در زیر بانکی که حالا در کنارش ایستاده است فاضلاب بزرگی‌ست و او می‌تواند با کمک دیگران از این طریق به این بانک دستبرد بزند.
داستان فیلم «سرقت قرن» بر اساس یک رویداد واقعی ساخته شده است. این رویداد سرقت از بانکی در آرژانتین در سال ۲۰۰۶ است که در آن شش نفر از افرادی که تنها یک نفر از آنها به‌نوعی سابقه‌دار بوده است با نقشه‌ای ماهرانه که فرناندو آن را طرح‌ریزی کرده بود، می‌توانند مبلغ زیادی پول و طلا را از بانک سرقت کنند. داستانی جذاب و البته که هیجان‌انگیز و خلاقانه برای ساخت فیلم.
این نوع داستان‌ها همیشه در سینما طرفداران خود را داشته‌اند. بینندگانی که به‌دنبال هیجان و کمی استعداد و هوش هستند از طرفداران این نوع فیلم‌ها هستند. در سینما نیز متناسب با ذائقه‌ی مخاطبان، از این فیلم‌ها به‌وفور یافت می‌شود. از فیلم «سرقت الماس داغ» در دهه‌ی هفتاد گرفته تا فیلم‌هایی چون یاران اوشن و امتیاز که هر کدام به‌نوعی به موضوع سرقت پرداخته‌اند. فیلم «شغل ایتالیایی» را هم به‌احتمال‌زیاد تمام طرفداران این سینما دیده‌اند. اگرچه من طرفدار نسخه‌‌ی قدیمی‌تر آن که در سال ۱۹۶۹ ساخته شده است هستم، اما نسخه‌ی ۲۰۰۳ آن نیز به‌نوعی طرفداران خاص خود را دارد. ما در فیلم «سرقت قرن» هوشمندی موجود در فیلم «شغل ایتالیایی» را می‌بینم. اینکه چگونه آنها با طرح‌ریزی‌ای دقیق توانستند با سرقت و دقت خود، یا حتی می‌توان گفت به‌راحتی، به آنچه می‌خواستند رسیدند؛ با این تفاوت که در فیلم پیش‌رو ما با آن تعقیب و گریزهای هیجان‌انگیز ماشین مواجه نیستیم. اینجا هوشمندی ساده‌تر است و قرار هم نیست تعقیب و گریز خاصی را مشاهده کنیم. حتی شاید این فیلم ما را به‌نوعی به یاد فیلم «نفوذی» نیز بیندازد. چرا که شباهت‌هایی در حقه‌‌‌ی مورد استفاده در بانک وجود دارد. جالب توجه است که کارگردان اثر سرقت قرن «آریل وینوگراد» یکی از عوامل کادر تکمیلی فیلم نفوذی نیز می‌باشد.
فیلم «سرقت بزرگ» از کمدی و طنز خاصی نیز برخوردار است. شخصیت فرناندو به‌عنوان کسی که یک هنرمند است و همواره در حال کشیدن ماریجوناست نیز با حرف‌ها و افکار خود طنز خاصی را به فیلم داده است. شخصیت «لوئیس» نیز در این میان جالب توجه است. فیلم با یک سکانس او را به‌خوبی نشان می‌دهد و لازم نیست چیز زیادی از او بدانیم. همان سکانس کافی‌ست تا هوش و توانایی او برای بیننده مسجل شود. بازیگران این نقش‌ها نیز، هم با میمیک صورت و هم با حرکات خود، توانسته‌اند در درک شخصیت‌های فیلم به بیننده کمک کنند.
فیلم سرقت قرن را می‌توان جزو دسته فیلم‌های خوب این ژانر دانست که بیننده‌ی مشتاق خود را از فیلم راضی خواهد کرد.

گفت‌وگو

نظرت درباره‌ی این فیلم چیست؟