پوستر فیلم خلقت خدایان: پادشاهی طوفان‌ها

بلاک‌باسترهای چینی کم‌کم در حال شکل گرفتن

خلقت خدایان: پادشاهی طوفان‌ها
Creation of the Gods I: Kingdom of Storms
محصول ۲۰۲۳ – چین
رده‌ی سنی ۱۵+
امتیاز ۲
نویسنده مصطفی ملکی

بارها و بارها در مرورهای مختلف حول سینمای بلاک‌باستری چین از پول‌پاشی‌ها و جلوه‌های ویژه‌ی افراطی گفته‌ایم. سینمای تجاری چین طی یک دهه‌‌ی اخیر تا توانسته از تلاش برای قرار گرفتن در باکس‌آفیس جهانی و پول پاشی رسانه‌ای در غرب دریغ نکرده است. اما اگر در مقام قیاس برآییم باید گفت که آثار کنونی سینمای چین چیزی شبیه سینمای گروه ب هالیوود در ابتدای دهه‌ی ۲۰۰۰ است؛ آثاری که با موسیقی فراوان و جلوه‌های ویژه‌ی افراطی بیشتر باعث سرسام مخاطب می‌شوند تا سرگرمی او. طی چهار سال اخیر اما می‌توان آثاری را یافت که کمی قصه دارند و حتی قادرند با گرفتن افسار جلوه‌های ویژه کمی انسان و روابط انسانی را تصویر کنند. به‌طور مثال فیلم موفق «ادیسه‌ی یک نویسنده» یکی از همین فانتزی‌های قابل اعتنا در سینمای چین بود. به‌نوعی سینمای این کشور کم‌کم در حال عبور از آن خامی و رسیدن به‌ قصه‌پردازی است؛ کشوری که کم داستان اساطیری ندارد. حال آقای «ووئرشان» در جدیدترین اثر خود سعی دارد مخاطب را به سفری اساطیری و اقتباسی از رابطه‌ی خدایان و انسان‌ها در چین ببرد.

روایت این فیلم از همان ابتدا فریاد می‌زند که در سه قسمت قرار است ماجراجویی انسان‌ها و نیمه‌خدایان را بین زمین و آسمان‌ها شاهد باشیم. در بخش اول با افتتاحیه‌ای مواجه هستیم که به‌طور هم‌زمان خیانت و طمع قدرت را برای تصاحب پادشاهی زمین از سوی «یین شو» تصویر می‌کند؛ مردی که از هر چهار قبیله‌ در چهارسوی جغرافیای چین یک پسر را به گروگان گرفته و سعی دارد از این طریق حمایت آن‌ها را از خود داشته باشد. شروع داستان نحوه‌ی ورود شیطان روباه به زندگی او و باز کردن مسیر پادشاهی را تصویر می‌کند؛ جایی که پارانویا و سیاهی پستوهای قصر پادشاهی تبدیل به ویژگی منحصربه‌فرد او می‌شود. از آن‌سو خدایان قرار است پادشاه جدید زمین را همچون سپری برای ورود بلایای طبیعی در نظر بگیرند. اما مشکلی که در اینجا وجود دارد ناخالص بودن اخلاقیات یین شو است که سبب می‌شود او در نظر دیگران پادشاهی نالایق به‌حساب آید و همین باعث شکل گرفتن شورش‌ها و درگیری‌های مختلف می‌شود.

اینکه بخواهیم این اثر را یک فیلم اساطیری قابل اعتنا در نظر بگیریم اشتباه است. این فیلم شامل همه‌ی جلوه‌ها‌ی ویژه‌ی افراطی و موسیقی سرسام‌آوری است که مزه‌ی داستان را در بسیاری از نقاط روایت از مخاطب می‌گیرد. اما مغز داستان است که باعث می‌شود مخاطب شخصیت‌ها را خیلی سریع بپذیرد و با آن‌ها همراه شود. به نوعی شخصیت‌پردازی خوب کارگردان از کاراکترهای شیطانی و شرور و در عین‌حال درک خوب او از نقش نیمه‌خدایان در این بین باعث شده تا مخاطب به‌راحتی در کنار این اثر گام بردارد. از سوی دیگر شاهد این هستیم که بالاخره در یکی از این بلاک‌باسترهای تجاری چین بازیگران اکت دارند و نه پرش‌های رزمی هنگ‌کنگی با طناب‌های نامریی. بازیگران در این اثر تبدیل به کاراکترهایی می‌شوند که در گوشه‌و‌کنار این روایت مخاطب را درگیر روابط بینافردی، عاشقانه‌ها، اروتیسم، نفرت‌ها و دشمنی‌ها می‌کنند. در مرور بعدی به گام دوم کارگردان در این دنیا خواهیم پرداخت.

گفت‌وگو

نظرت درباره‌ی این فیلم چیست؟