سقوط آزاد در بیمنطقی و فانتزی بیهدف
بعد از آنکه گروه «پسران بد» تصمیم گرفتند دیگر بد نباشند، از این مکان به آن مکان رفتند تا کاری آبرومندانه پیدا کنند. اما هیچکس حاضر نبود با افرادی که سابقهی خلاف دارند همکاری کند یا به آنها شغلی بدهد. همین مسئله، بیپولی و بیکاری را به زندگیشان تحمیل کرده است. تا اینکه بهزودی و کاملاً ناخواسته، درگیر سرقتی بزرگ میشوند که توسط گروهی از خلافکاران تازهکار برنامهریزی شده است.
«پیر پریفل» کارگردان فرانسوی، با انیمیشن «پسران بد» (The Bad Guys) در سال ۲۰۲۲ بهصورت جدی وارد سینما شد. او که سالها در استودیوهای زیرمجموعهی یونیورسال با کارگردانان مختلف همکاری کرده بود، در این سال تلاش کرد با ساخت انیمیشنی متفاوت، نام خود را مطرح کند. تلاشی که هرچند از سوی بسیاری از منتقدان و مخاطبان دنیای سرگرمی با استقبال روبهرو شد، اما در واقعیت، ارزش افزودهای برای سینما به همراه نداشت.
در مرور قسمت نخست این انیمیشن گفتیم که آقای پریفل، بدون آنکه دنیای داستان و شخصیتهایش را بهدرستی معرفی کند، ناگهان مخاطب را در برابر کاراکترهایی قرار میدهد که قرار است هم بامزه باشند، هم باهوش، و هم متفاوت؛ درحالیکه نه پیشینهای مشخص دارند و نه آیندهای روشن. او در آن اثر، با داستانی بیمنطق و شتابزده، تنها به سکانسهای تعقیبوگریز پرزرقوبرق و صداگذاریهای پرهیجان تکیه کرده بود تا تماشاگر را مجذوب کند.
حال، در قسمت دوم و دومین انیمیشن بلند خود، آقای پریفل با همان منطق آشفته اما با سرعتی چند برابر بازمیگردد. او حتی بیش از پیش در مسیر بیهدف روایت قبلیاش میتازد، بیآنکه لحظهای درنگ کند تا برای شخصیتهایش هدف یا انگیزهای قابلباور بیافریند.
روایت او در این انیمیشن، آمیزهای از تمام کلیشههای ممکن در ژانر دزدی و پلیسی است؛ آنقدر پیشپاافتاده که حتی مخاطبی نهچندان آشنا با سینما نیز میتواند تمام رخدادها را از پیش حدس بزند. خلافکارانی در پی مادهای جادوییاند که قرار است تمام طلای جهان را در اختیارشان بگذارد. اما پرسشهای بنیادین بیپاسخ میمانند: این طلا قرار است چگونه موجب قدرتگیری آنها شود؟ چرا چنین مادهای باید به این آسانی در دسترس باشد؟ و چطور گروهی از تبهکاران با نقشههایی کودکانه میتوانند همدیگر را فریب دهند و به خواستهشان برسند؟
اما از همه غیرمنطقیتر، پردهی سوم فیلم است: سفینهای فضایی، سفر به فضا، ربایش تمام طلاهای جهان و سپس انفجاری عظیم — و شخصیتهایی که در فضای بیهوا بهراحتی نفس میکشند، قدم میزنند و هر کاری دلشان میخواهد انجام میدهند! نتیجه، روایتی است که با وجود رنگ، صدا و هیجان ظاهری، چیزی جز آشفتگی و بیمنطقی برای مخاطب باقی نمیگذارد.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.