ترسیدن به سبک کودکان

هالووین شده است و «کوری» و دوست‌اش «فِردی» هیجان زده هستند تا برای جمع کردن شکلات طبق رسم‌های گذشته به درِ خانه‌ها بروند. مادر از کوری می‌خواهد که خواهر کوچک‌تر خود را هم با خودشان ببرد. پس «کریسی» نیز در این ماجراجویی همراه آن دو می‌شود. اما آنها بعد از گذشتن از چند خانه، شکلاتی نصیب‌شان نمی‌شود. در‌حالی‌که مأیوس شده‌اند، متوجه یک خانه‌ی ترسناک می‌شوند. کوری که حتی از دیدن این خانه هم هیجان‌زده است، تصمیم می‌گیرید درِ این خانه را هم بزند. از داخل خانه صدای فریاد شنیده می‌شود و فردی را می‌ترساند. اما با اصرار کوری و به‌امید دریافتِ شکلات به سمت خانه می‌روند.
«برو برو کری کارسون» نام انیمیشنی جدید است که از ابتدای سال ۲۰۲۰ به دنیای کودکان وارد شده است. کوری که یک بچه‌ماشین است به همراه مادر و پدر و خواهرش که همه ماشین‌هایی رنگارنگ و زیبا هستند زندگی می‌کند. داستان سریال درباره‌ی ماجراجویی‌های این ماشین کوچک یعنی کوری ست. پیش از این اما کودکان و نوجوانان ماشین‌ها را به‌عنوان موجودات زنده قبول کرده بودند و ماهیت این دنیا کاملاً هم جدید نیست. اولین بار در سال ۲۰۰۶ فیلمی با نام «ماشین‌ها» ساخته شد. ماشین‌هایی در انواع و اقسام مختلف از نوع جدید و قدیمی و با رنگ‌های زیبا و جذاب که حرف می‌زدند. آنها با چشم‌هاشان با کودکان ارتباط برقرار می‌کردند و کنجکاوی‌شان برای همه چیز، هیجان مورد نیاز را هم به مخاطبان‌شان القا می‌کرد. مخاطبی که از همه قشری از کوچک و بزرگ در آن وجود داشت. در این انیمیشن هم ماشین‌ها به‌خوبی احساس شادی و غم و حتی ترس را می‌توانند با چشمان خود به کودکان انتقال دهند. در واقع این نوع انیمیشن‌ها با نشان دادن صورت انسانی به موجوداتی غیرانسانی به کودکان کمک می‌کنند بهتر بتوانند احساسات طرف مقابل‌شان را، از دوست گرفته تا اعضای خانواده، شناخته و درک کنند. همچنین در درک احساسات خودِ کودکان هم کمک‌کننده‌اند.
این انیمیشن نکته‌ی دیگری را نیز به کودکان نشان می‌دهد؛ اینکه اغلب ترس‌های ما نشات گرفته از چیزهایی هستند که نمی‌دانیم. پس اگر هر چه بیشتر به محیط پیرامون خود دقت کنیم بهتر می‌توانیم از ترس خود جلوگیری کنیم.
باید این را اشاره کرد که فیلم ماشین‌ها شاید بیشتر برای کودکانِ نزدیک به سن نوجوانی ساخته شده بود، اما انیمیشن کوری کارسون برای خردسالان و کودکان کم سن و سال‌تر ساخته شده است.