طی چند اثر اخیر جکی چان شاهد بودهایم که او در نقشهایی ظاهر میشود که از طریق آنها قرار است مخاطب با خداحافظی این بازیگر از سینما طی این چند سال مواجه شود؛ نقشهایی که دائم از طریق آنها دوران حرفهای این بازیگر و کاراکترهای کالتی که ساخته مرور میشوند. اما پس از چند ماه اثری دیگر از جکی چان منتشر میشود و باز هم شاهد این هستیم که او همچون قدیسی در اثر جدید به مرور گذشته میپردازد. اینکه این خداحافظی طولانی و مرور گذشته تا کجا ادامه خواهد داشت، پاسخ آن را باید از آقای «ابراهیم آبادی» پرسید. در هر حال آقای جکی چان در اثر جدید اینبار در نقش خود ظاهر شده است و قرار است از طریق این اکشن-کمدی نوعی بازار تبلیغاتی برای طرحهای چین در حمایت از نسل پانداها را نیز شاهد باشیم.
این اثر همانطور که در جملهی آخر بند بالا اشاره شد در بهترین حالت رپورتاژ آگهی سینمایی برای حفاظت از حیوانات در خطر انقراض است. جکی چان بهعنوان بازیگری شناختهشده قرار است سرپرستی یک پاندای کوچک را در یک محیط نگهداری از حیوانات بر عهده بگیرد. اما در عین حال شاهد هستیم که یک گروه مزدور به دستور یکی از شیوخ خلیج فارس برای دزدیدن آن پاندا راهی چین میشوند. بقیهی ماجرا نیز بر کسی پوشیده نیست و موقعیتهای کمدی برآمده از تعقیبوگریز جکی چان قرار است مخاطب را وادار به خنده و هیجان بهطور همزمان کند.
داستان موقعیتهای اکشن-کمدی آقای چان دیگر توانایی حل شدن در یک قصه را ندارد. تلاش این بازیگر در یادآوری خاطرات سینمایی مخاطب از او بیثمر است. سینمایی که آقای چان در آن حضور داشته فرزند تکنیکی زمان خود بوده و نه قائل به فرمی خاص و دارای امضاء در سینماست و نه روایتهای آن دوره دیگر برای مخاطب امروزی اکشن جذاب هستند. تلاش این بازیگر و کارگردانهای جوان در یادآوری آن دوره شاید در همان فیلم «سوار شو» قابل تقدیر بوده است و نیازی به ساخت آثار ضعیفی که حتی روایتی قابل اعتنا ندارند نیست. ساخت چنین آثاری همانند ادامهدار بودن کنسرتهای خداحافظی خوانندهای چون ابی است که پس از هر کنسرت مخاطب قدیمی او سرخورده از اکنون خوانندهی محبوباش، به گذشتههای دور این خواننده رجوع میکند تا در حبابی از انتزاع غرق شود. آقای جکی چان در یک دوره برای نوجوانهای عاشق ووشیای چینی-هنگکنگی و اکشن-رزمیهای شرقی یکی از محرکهای اصلی در تماشای آثار سینمایی بوده است. اما این سینما آنقدری وابسته به تخنه و بهروزرسانی سختافزارهاست که آقای چان و سینمایی که در آن فعالیت میکند باید دائم در حال بهروزرسانی با نیازهای این نوع سینمای تجاری باشند.
فیلم «عملیات پاندا» حتی در دایرهی آثار سرگرم کنندهی خانوادگی هم جای نمیگیرد، چرا که موقعیتهایی را خلق نمیکند تا حداقل برای این دسته از مخاطبان سرگرمکننده، مفرح و هیجانانگیز بهنظر برسد. باید دید تور آقای چان چه زمانی به پایان خواهد رسید و آیا او سعی خواهد کرد کمی هم وارد روایتهایی شود که ضربآهنگ ملایمتری دارند یا خیر؛ امتحانی که قبلاً پس داده و اتفاقاً موفق از آن بیرون آمده است. قبل از این بهطور حتم باید منتظر فیلم دوم از «بچهی کاراتهباز» بود.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.