پوستر فیلم پلیس بورلی هیلز ۴

بعد از ۳۰ سال همچنان قصه‌محور

پلیس بورلی هیلز ۴
Beverly Hills Cop: Axel F
محصول ۲۰۲۴ – ایالات متحده
ژانر اکشن، کمدی
رده‌ی سنی ۱۳+
امتیاز ۲.۵
نویسنده مصطفی ملکی

سال‌هایی که هنوز اینترنت چنین گستردگی نداشت و اکثر آثار سینمایی را یا از طریق وی‌اچ‌س یا شبکه‌های تلویزیونی مشاهده می‌کردیم یکی از پرتکرارترین آثار سینمای سرگرمی سه‌گانه‌‌ی «پلیس بورلی هیلز» با بازی «ادی مورفی» بود. ادی مورفی در این سه‌گانه در نقش «اکسل فولی» به‌عنوان یک پلیس از طبقه‌‌ی متوسط در میان هیاهوی ثروتمندان بورلی هیلز مأموریت‌های مختلفی انجام می‌داد و از طریق همین هیاهو هم موقعیت‌های کمدی شکل می‌گرفت و هم تعقیب‌و‌گریزهای متناسب با سینمای اکشن. ادی مورفی در این روایت برعکس دیگر آفریقایی-آمریکایی‌های هالیوود دست‌به‌دامان دیالوگ‌های پرتنش و فریادهای عجیب‌و‌غریب نمی‌شد. کمدی او در خیرگی چشمانی بود که گاه هماهنگ با میمیک چهره مخاطب را به خنده وا می‌داشت. ادی مورفی کمدینی قابل احترام است که در میان این اثر اکشن-کمدی هم به‌راحتی از طریق بازی با برخی واژه‌های موتیف مخاطب را به‌دنبال خود می‌کشاند. حال او پس از ۳۰ سال در نقش اکسل فولی به بولی هیلز بازگشته است. داستان همان است، اما ادی مورفی نیز به همان میزان آماده‌ی پذیرفتن این نقش است. در هالیوود خیلی کم پیش می‌آید که بازگشت به یک سه‌گانه یا سری فیلم موفقیت‌آمیز باشد؛ آن هم پس از ۳۰ سال. اما ادی مورفی در این اثر بار دیگر ثابت می‌کند که پلیس بورلی هیلز آن‌قدر ساختار سرگرم‌کننده‌ی قدرتمندی دارد که در غیاب او آثاری چون «پسران بد» هم نتوانسته‌اند وارد این مسیر شوند و راه خود را در پیش گرفته‌اند.

هر چهار فیلم پلیس بورلی هیلز در ساختار سینمای سرگرمی و تجاری است و باید گفت به‌خوبی هم در این ساختار توانسته استانداردهای این سینما را رعایت کند. شاید بسیاری از مخاطبان طی یک دهه‌ی اخیر  پس از به میان آمدن پلتفرم‌های مختلف و در نتیجه افزایش تعداد آثار تولیدی در هر سال چندان به سینمای سرگرمی خوشبین نباشند، اما باید گفت که فیلم چهارم پلیس بورلی هیلز همان اثری است که مانند سه اثر قبلی باعث می‌شود مخاطب هم دچار هیجان شود و هم بخندد. آقای «مارک مالوی» در اولین اثر بلند داستانی خود به‌خوبی توانسته مخاطب علاقه‌مند به سه‌گانه‌ی پلیس بورلی‌‌هیلز را راضی نگاه دارد. او برای این کار ابتدا این اثر را دچار قصه کرده است و سپس با انتخاب خوب بازیگران جدید در کنار بازیگران ثابت این سه‌گانه که حال گرد پیری روی چهره‌های‌اشان نشسته اثر را پیش می‌برد. در این فیلم شاهد این هستیم که کارگردان نه اسیر اکشن‌های میانه شده و نه در موقعیت‌های کمدی کاراکترها را دچار لودگی می‌کند. او در عوض همه‌چیز را حول قصه پیش می‌برد و اجازه می‌دهد موقعیت‌های کمدی در لابه‌لای اکت و اکنش کاراکترها شکل بگیرند.

فیلم چهارم پلیس بورلی هیلز یک اثر استاندارد و بالای متوسط در سینمای سرگرمی است. این اثر از همان دست آثاری محسوب می‌شود که باید آن را در ساختار سینمایی خودش مقایسه کرد و نه با قیاس‌های نابجا به آن اتیکت‌های مختلف زد. دنیای سرگرمی در سینما همان دنیای فراخی است که از رأس هرم تا قاعده‌ی آن برای ورود به دنیاهای آوانگار و تجربی سرمایه ذخیره می‌کند و چه بهتر که این ذخیره‌ی سرمایه از طریق تولید آثاری استاندارد همچون فیلم چهار پلیس بورلی هیلز باشد.

گفت‌وگو

نظرت درباره‌ی این فیلم چیست؟