کیم و چان یکی هستند

«لی چان-شیل» بعد از مرگ کارگردانی که تا سال‌ها فقط با او کار کرده، هم از لحاظ مالی و هم روحی دچار آشفتگی شده است. او از خانه‌اش از شهر به یک اتاق دور از شهر و بالای تپه نقل مکان می‌کند و به دلیل نداشتن کار به عنوان خدمتکار در خانه‌ی یکی از دوستان‌اش که بازیگری مشهور است مشغول می‌شود. چان هدف اصلی زندگی‌اش را گم کرده و در جست‌وجوی چیزی است که نمی‌داند چیست.

«کیم چو هی» ۴۶ساله، دانش‌آموخته‌ی زبان فرانسه در دانشگاه بوسان و تهیه‌کننده‌ی فیلم‌های «هونگ سانگ-سو» از سال‌ ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵، کارگردان و نویسنده‌ی فیلم «چان-شیل خوش‌اقبال» است. او که سال‌ها در کنار یکی از بزرگ‌ترین کارگردان‌های کره‌ی جنوبی مشغول به کار بوده با کوله‌باری از تجربه پا در مسیری گذاشته که برای ماندگار شدن نیاز به شهامت و البته تبحر زیادی است. او در اولین تجربه‌ی فیلمسازی و نویسندگی‌اش به نوعی دست به ساخت روایتی زده که به احتمال زیاد از زندگی شخصی خود وام گرفته است. چان به مانند کیم در دهه‌ی چهارم زندگی‌اش است و تا کنون فقط تهیه‌کننده‌ی فیلم‌های یک کارگردان بوده است. چان به‌اجبار از کارش جدا می‌افتد، اما کیم با تصمیم شخصی از سال ۲۰۱۵ کار تهیه‌کنندگی را کنار می‌گذارد. در سینما خبری از کیم نمی‌شود تا اینکه در سال ۲۰۱۹ با فیلم «چان-شیل خوش‌اقبال» بار دیگر وارد دنیای سینما شد. کیم روایت زندگی چان را بعد از جدا شدن‌اش از کار تا تصمیم‌اش برای آینده تصویر کرده است. چان در این فیلم بعد از مرگ کارگردان همیشگی‌اش تلاش می‌کند بار دیگر وارد عرصه‌ی سینما شود، اما مدام از سوی همه پس زده می‌شود، زیرا دیگران تصور می‌کنند همکاری او با کارگردانی بزرگ کار چندان سختی نبوده و احتمالاً استعدادی هم در این مسیر ندارد. چان آشفته و ناراحت نمی‌داند باید چه کند. کیم هم شاید بارها به دلیل بودن در کنار سونگ نادیده گرفته می‌شده و این حس در درون او باعث شده به جنگ با همه برخیزد و بخواهد فیلم خود را بسازد.

روایت فیلم کیم بسیار ساده است و به‌نوعی در ستایش سینماست. شخصیت اصلی داستان او اگر بخواهد هم نمی‌تواند از سینما جدا شود درست مانند خود کیم. تمام اطرافیان چان هم به گونه‌ای با سینما و در سینما دیده می‌شوند. دوست جوان‌اش بازیگر سینماست. گروه فیلمبرداری فیلم‌های‌اش به او کمک می‌کنند و مرد جوانی که چندین سال از او کوچک‌تر است هم فیلم کوتاه می‌سازد. حتی مادربزرگی که او در خانه‌اش زندگی می‌کند هم دختری داشته که عاشق سینما بوده است. کیم چنان به شخصیت‌های داستان‌های‌اش هویت داده و آنها را در مسیر زندگی چان قرار داده که نبود هر یک از آنها باعث خمودگی آن می‌شد. کیم با هوشیاری حتی مادربزرگ روایت‌اش را هم یک زن مسن در حال رشد تعریف کرده است که با هر کلام‌اش چان دچار تحول شود. در این میان مرد جوان مرموزی که روح لسلی چونگ، خواننده و بازیگر قدیمی هنگ‌کنگی، است و در نهایت با خودکشی از این دنیا می‌رود نیز انتخابی هوشمندانه برای نشان دادن مکالمات ذهنی چان است. چان در مسیر یافتن خود دست به چه کاری خواهد زد؟ او آیا ناامید می‌شود یا راه جدیدی را برای زندگی خود می‌یابد؟ کیم در انتخاب بازیگران نیز دقت زیادی کرده و توانسته است افرادی را برای فیلم خود برگزیند که برقراری ارتباط را با شخصیت‌های اصلی آسان کنند. ما در هنگام دیدن فیلم هرگز متوجه گذر زمان نمی‌شویم و می‌توانیم به راحتی مسیر روایت را دنبال کنیم.