پوستر فیلم کاکوشی گوتو

یک انیمه‌ی کمدی متوسط

کاکوشی گوتو
Kakushigoto
محصول ۲۰۲۱ – ژاپن
امتیاز ۲
نویسنده سارا

«کاکوشی گوتو» بعد از ناپدید شدن همسرش با تنها دختر خود، «هیمه چان»، زندگی می‌کند. او برای امرار معاش مانگای ایچی می‌کشد، اما برای اینکه دخترش متوجه این امر نشود، دور از چشم او این کار را انجام می‌دهد. کاکوشی یا همان سنسی در هنگام تولد ۱۸سالگی هیمه به کما رفته است و حال هیمه قرار است متوجه راز پدر شود. او خاطرات گذشته و رفتارهای پدر را به یاد می‌آورد و کم‌کم متوجه تمام اتفاقات رخ داده در زندگی‌اش می‌شود.
همانطور که در مرورهای گذشته هم گفتیم انیمه‌های ژاپنی ژانرهای متفاوتی دارند و بر اساس این دسته‌بندی‌های وسیع مخاطبان بسیاری را هم متوجه خود می‌کنند. مانگاهای «ایچی» از نوع مانگاهای مثبت هجده هستند که برخلاف مانگاهای «هنتای» هرگز به طور مستقیم به این‌ مسائل نمی‌پردازند و بیشتر فانتزی‌های غیرمستقیم را پوشش می‌دهند. انیمه‌ی «کاکوشی گوتو» خود یک انیمه‌ی کمدی و درامی ساده است که قرار است زندگی یک پدر نقاش را تصویر کند که چگونه به خاطر دوست داشتن دخترش تلاش می‌کند کارش را از او مخفی کند. این انیمه برگرفته شده از مانگایی با نام «کاکوشی گوتو: جاه‌طلبی پنهان پدر من» است که از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ طی دوازده قسمت در مجله‌ی ژاپنی منتشر شد. این مانگا در سال ۲۰۲۰ به صورت مجموعه‌ سریالی تلویزیونی پخش شد و در سال ۲۰۲۱ یک فیلم تلفیقی از آن ارائه گردید.
این انیمه روایتی کمدی از اتفاقاتی است که برای پدر هیمه‌ چان رخ می‌دهد. تلاش او برای مخفی کردن کار خود از دخترش با رخدادهایی طنزگونه و دیالوگ‌هایی خنده‌دار به راحتی می‌تواند مخاطب علاقه‌مند در این ژانر را راضی کند. این را هم بارها در مرورهای گذشته‌ تکرار کرده‌ایم که تماشای انیمه‌های ژاپنی نیاز به درک درست بطن روایت‌ها و اتفاقات آنها دارد. تصویری که انیمه‌های ژاپنی از شخصیت‌های خود نشان می‌دهند پر از اغراق‌هایی هستند که می‌تواند مخاطب ناآشنا به این انیمه‌ها را دچار سردرگمی کند. در انیمه‌ی «کاگوشی گوتو» نیز تصاویر بیش‌ازاندازه دارای اغراق هستند و مکالمات میان شخصیت‌ها هم با همین تصاویر اغراق‌آمیز هم‌خوانی دارند. مخاطب آشنا به راحتی با مسیر روایت ارتباط برقرار کرده و می‌تواند شخصیت‌های آن را همراهی کند. هیمه‌ چان همانطور که با فلش‌بک‌هایی خاطرات‌اش را به یاد می‌آورد مخاطب را هم با اتفاقات زندگی خود آشنا می‌کند و رفته‌رفته درک درستی از آن را برای بینندگان‌اش می‌آفریند. در واقع آنچه بیش از همه این انیمه را برای دیدن لذت‌بخش می‌کند طنز رخدادها و دیالوگ‌های آن است که روایت نه چندان خلاقانه‌اش را جذاب کرده است. با این حال حتی همین طنز نیز برای یک مجموعه‌ی تلویزیونی بیست دقیقه‌ای کارایی بیشتری دارد تا انیمه‌ای بلند. انیمه‌های بلندی که بر اساس روایت‌های اپیزودیک کوچک ساخته می‌شوند باید توانایی ایجاد انسجام داستانی‌ای که مخاطب را دچار هیجان و مشتاق دیدن خود کند، داشته باشد. این انیمه اگرچه مخاطب خود را به لحاظ داستانی و طنازانه بودن‌اش راضی می‌کند اما هرگز آن شگفتی موردنظر دیدن انیمه‌های خلاقانه را ارائه نمی‌دهد و به همین دلیل هم تنها می‌تواند یک انیمه‌ی متوسط نام بگیرد.
«کاگوشی گوتو» در زبان ژاپنی معنایی دوگانه نیز دارد، یکی به معنای «راز» و دیگری «کار طراحی». درواقع نام شخصیت اصلی داستان هوشمندانه و بر طبق روایت انتخاب شده است و قرار دادن همین نام برای انیمه نیز درست‌ترین کار بوده است.

گفت‌وگو

نظرت درباره‌ی این فیلم چیست؟