لوثر آرامگرفته در روایتی بیمنطق
کاراکتر «جان لوثر» از سال ۲۰۱۰ جان گرفت و تا سال ۲۰۱۹ مخاطبان علاقهمند به خودش را پیدا کرد. لوثر کاراگاهی بود که مرز بین انجام وظیفه و قانون را گم کرده بود و به هر ترفندی سعی داشت پروندههایاش را حل کند. حال این کاراکتر افسارگسیخته قرار است در یک اثر سینمایی دوباره مقابل چشم مخاطب قرار بگیرد. «جمی پین» عهدهدار کارگردانی این اثر است. پین از سال ۲۰۰۳ در سینمای جنایی و هیجانانگیز مشغول فعالیت است. آثار او را که مرور میکنیم به درامهایی چون «سوءظن»، «بچهی من» و «خودت رو مرده فرض کن» میرسیم که رگههایی از جنایتی پنهان در آنها ما را به سبک فیلمسازی این کارگردان بریتانیایی آشنا میکند. پین در سریالهای مختلف هم بهعنوان کارگردان تکاپیزودی نیز حضور داشته است و همین باعث میشود فرض کنیم او هنوز نتوانسته آنچه را از سینما طلب میکند بهدست آورد. کارگردانی روایت سینمایی از جان لوثر بهترین مسیر برای ورود قدرتمند او به سینماست.
لوثر در روایت جمی پین جانی ندارد که بخواهد مخاطب را با همان کاراگاه سرکش روبهرو کند. به ورود لوثر به داستان توجه کنید. کارگردان هنوز همان ذهنیت مدیوم تلویزیون را در ذهن دارد. فردی توسط یک باجگیر به مکانی خاص هدایت میشود. پس از تماشای صحنهی تصادف و فردی که روی زمین افتاده است، به پلیس زنگ میزند. فردی که روی زمین دراز کشیده است به ناگاه بلند میشود و برش و در نهایت ورود لوثر به صحنهی جنایت. اینکه مادر پسر گمشده چگونه از لوثر قول میگیرد یکی از مضحکترین نماهای سینمایی سال ۲۰۲۳ را به خود اختصاص میدهد. این روایت با چنین افتتاحیهی مضحکی بهطور حتم قرار نیست روایت قدرتمندی را در ادامه پیش روی مخاطب بگذارد.
روایت جمی پین از هر زاویهای ضعیف است و نمیتواند روایتگر تقابل یک کاراگاه خسته و قاتلی شرور باشد. جمی پین بسیار سعی دارد کاراکتر این قاتل مرموز را پیچیده کند. اما این کارگردان فراموش کرده که پیچیدگی را نباید فقط در برشها و خندههای هیستریک کاراکتر نشان داد. مخاطب در این کاراکترهای شرور بهدنبال نوعی نبوغ است. فیلم آقای پین فقط سعی دارد نتیجهی رخدادها را تصویر کند. روایت پین بهجای تقابل لوثر و قاتل سریالی به موشوگربهبازی کلیشهای او با بازرسی که جانشیناش شده است میپردازد. از سویی دیگر روند رخدادها بهیکباره تغییر میکند. لوثر گاهی به نتیجههایی دست مییابد که گویی در یک یا چند ایپزود یک سریال نشانههایی از آن وجود داشته و حال زمان وصل کردن سرنخها به هم است. اما این یک اثر سینمایی است و سریالی در کار نیست. این حفرههای بزرگ روایی در اثر سینمایی لوثر باعث میشود همهی دنیای او فرو بریزد.
جمی پین در این اثر سینمایی نه میتواند خود را به سینما ثابت کند و نه حتی قادر است بخشی از هیجان و رازآلودگی فیلمهای تلویزیونی سالهای گذشتهی خود را بهتصویر بکشد. دنیای او در این فیلم بسیار هویداست و مخاطب سینمای هیجانانگیز را جذب نمیکند. شاید برخی از مخاطبان سریال لوثر با دیدن دوبارهی این کاراکتر به وجد بیایند، اما همین مخاطبان پس از تماشای فیلم سینمایی لوثر اثر تلویزیونی را بیشتر ترجیح میدهند.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.