وسترنی به‌یاد بتیکر

فیلم‌های والتر هیل طی چند دهه‌ی گذشته نشان می‌دهند که او مسیرش را در میانه‌ی سینما شناخته است. هیل در مصاحبه‌ای چنین عنوان می‌کند که «من به‌دنبال زنده نگاه داشتن سینمای وسترن هستم.» حال این سینماگر میانه‌ی آمریکایی در جدیدترین اثر خود که مملو از ستارگان هالیوود است سعی دارد وسترنی ساده همچون وسترن‌های کم‌هزینه‌ی کارگردان‌هایی چون «باد بتیکر»‌ را روی پرده ببرد.
والتر هیل در این اثر فقط قصد داشته وسترنی به‌سبک آثار کم‌هزینه‌ی کلاسیک بسازد. آثار او را که در ذهن مرور می‌کنیم، همیشه پر ستاره بوده‌اند و در این اثر نیز از «ویلیام دفو» تا «کریستوف والتز» به ایفای نقش می‌پردازند. هنرنمایی هر دو بازیگر را در آثار بسیاری از کارگردان‌های بزرگ هالیوودی و مستقل طی یک دهه‌ی اخیر شاهد بوده‌ایم و نیازی به این نیست که بگوییم این اثر به‌لحاظ گروه بازیگری در بالاترین سطح قرار دارد. این بازیگران همه برای وسترنی که‌به نوعی یادبود آن آثار کلاسیک است دور هم جمع شده‌اند.
داستان فیلم از این قرار است که یک جایزه‌بگیر در غرب وحشی و در منطقه‌ی تگزاس مأمور می‌شود تا همسر فردی ثروتمند و پرنفوذ را که همراه سربازی سیاه‌پوست به مکزیک گریخته به آمریکا بازگرداند. هیل فیلم را با تا تقابل قهرمان داستان، «مکس بورلاند»، و «جو کریبنز» در زندان آغاز می‌کند. بورلاند همان جایزه‌بگیر معروف است و کریبنز یک قمارباز و سارق بانک است که صبح فردا دوران محکومیت‌ پنج ساله‌اش به پایان می‌رسد و قصد دارد به مکزیک برود. تقابل این دو در همان سکانس ابتدایی خبر از این می‌دهد که باز هم در ادامه‌ی مسیر با یکدیگر برخورد خواهند داشت.
هیل در فیلم خود کمی نگاه مدرن دارد و نژاد پرستی رایج در غرب وحشی را به‌ کناری گذاشته است. همسر یک مرد قدرتمند با سربازی سیاه‌پوست همراهی می‌کند و از آن‌سو سربازی سیاه‌پوست با یک جایزه‌بگیر سفید‌پوست برای دستگیری این دو عازم می‌شود. این چینش ساده اما ساده‌ی هیل باعث می‌شود مخاطب داستان ساده و عامه‌پسند فیلم را دنبال کند. هیل در فیلم خود فقط ادای دین کرده است و به‌همین سبب با آن بریز و بپاش‌های رنگ و لعاب‌دار در آثار وسترن دو دهه‌ی اخیر مواجه نیستیم. در عوض داستانی ساده پیش روی ماست که با درگیری‌های ساده به‌سان آثار کارگردان کلاسیکی چون بتیکر بازسازی شده‌اند. شاید مخاطبی که عادت به این سینمای کم‌هزینه نداشته باشد در نگاه اول و پس از پایان فیلم حتی آن را به‌باد تمسخر بگیرد. اما با نگاهی گذرا به دنیای سینمای وسترن طی ۱۰۰ سال اخیر، به دقت و وسواس هیل پی می‌بریم. گاهی ساختن سادگی از همه‌چیز سخت‌تر است. هیل در اثر جدید خود همین سختی را به جان خریده است. فیلم او هم نگاهی مدرن به وسترن دارد و هم در خدمت فرم وسترن‌های سبک و کم‌هزینه است. والتر هیل این پرداخت ساده و نمایان شدن آن روی پرده را مدیون درک درست گروه بازیگری حرفه‌ای‌اش است. دفو گویی نقش کریبنز را بلعیده است و همانند یک قمارباز پاکباخته و از آن‌سو شروری حرفه‌ای مخاطب را درگیر این کاراکتر می‌کند. والتز نیز نمایی از یک قهرمان صورت‌یخی و تک‌بعدی که هدف‌اش انجام وظیفه‌ی محوله است به ما می‌دهد.
این فیلم ادای دینی کامل به آن بخش از وسترن است که در سینمای کلاسیک هالیوود بسیاری را به سالن‌های سینما کشاند. این فیلم را باید به‌دور از تمام پیچیدگی‌های کلیشه‌ی سینمای پرهزینه تماشا کرد و باید پذیرفت که هدف کارگردان صرفاً ساخت وسترنی ساده با همان قواعد سینمای کم‌هزینه است.