پوستر فیلم لو

این فیلم نقطه‌ی اوج نداشت

لو
Lou
محصول ۲۰۲۲ – ایالات متحده
امتیاز ۱
نویسنده مصطفی ملکی

در اینکه «آنا فورستر» با سابقه‌ای که در فیلمبرداری، دستیار کارگردانی و جلوه‌های ویژه‌ی برخی آثار اکشن و هیجان‌انگیز جریان اصلی داشته بتواند از عهده‌ی کارگردانی فیلمی اکشن برآید شکی نیست. اما او در جدیدترین اثر خود با نام «لو» بیشتر اسیر سانتیمانتالیسم زنانه‌ شده است و به‌نوعی سعی دارد قهرمان داستان خود را تبدیل به زنی عصیان‌گر، خاموش و در عین حال مادری دلسوز کند. فیلم «لو» روایت زنی با همین نام است که در شهری بندری ساکن است و شغل اصلی او شکار است. لو خانه‌ای را به یک مادر مجرد و دختر کوچک‌اش اجاره داده و بدون هبچ دلسوزی خاصی از آن‌ها ماه‌به‌ماه کرایه می‌گیرد. البته فورستر با افتتاحیه‌ای که به ما نشان می‌دهد سعی دارد رازی پنهان را در زندگی لو قرار دهد تا به‌نوعی در انتهای داستان انگشت‌به‌دهان بمانیم.
فورستر سعی دارد با پائین آوردن ضربآهنگ فیلم خود مخاطب را بیشتر متوجه یک درام کند تا یک اثر مملو از تعقیب‌وگریز جنگلی. اما ذات اثر او هیجان‌انگیز است و انتخاب ضربآهنگ پائین ضربه‌ی ویرانگری به روایت زده است. از سویی دیگر انتخاب بازیگری چون «آلیسون جنی» در نقش کاراکتری که از آمادگی بدنی بالایی برخوردار است کمی نامتناسب به‌نظر می‌رسد. زیرا جنی بازیگر این‌گونه نقش‌ها نیست و به‌همین سبب در درگیری‌ها شاهد برش‌های اضافی برای تغییر نماها هستیم تا این بازیگر قدبلند را همان لو بپنداریم. اما اینگونه نمی‌شود و همه‌ی این درگیری‌ها بسیار آبکی از کار در آمده‌اند. شخصیت‌پردازی کاراکتر «هانا» نیز بسیار کلیشه‌ای است و شبیه همان کاراکترهای غرغرو و بی‌هنر بسیاری از آثار هالیوودی است. شاید کاراکتر «فیلیپ» است که فیلم را قابل دیدن می‌کند. فورستر برای اثر خود انتخاب بازیگر متناسب با کاراکترها را نداشته است و از آن‌سو شخصیت‌پردازی خوبی از کاراکترهای اصلی فیلم ارائه نمی‌دهد. این بار کج جز سقوط انتهایی ندارد.
فیلم «لو» روایتی زمینه‌ای دارد که به گذشته‌ی کاراکتر لو بازمی‌گردد. لو در اصل یک جاسوس کارکشته در سیا بوده است که یکی از عوامل اصلی اجرای کودتای ۲۸ مرداد در کشور ایران بوده است. فرزند او نیز حاصل نزدیکی او به یکی از مقامات این کشور بوده است و به‌همین سبب است که فیلیپ در صدد انتقام برآمده است. چرا که لو او را در کودکی همچون فرزندی بی‌مادر رها کرده است. اما این تاریخچه آن‌قدر نامفهوم روایت می‌شود که مخاطب احساس می‌کند فورستر از این رخدادها فقط چیزی شنیده است و هیچ درکی نسبت به عمق ماجرا ندارد. اینکه کارگردان به ما کارت‌پستال‌هایی با نوشته‌های فارسی نشان دهد و به خاطره‌گویی نامفهوم فیلیپ و لو از آن رخدادها بسنده کند، نشان از پخته بودن این زیرمتن ندارد. در هر حال خانم فورستر با این فیلم نشان داد که هنوز راه زیادی را برای ارائه‌ی یک اثر قابل قبول سینمایی در پیش دارد. فیلم «لو» شاید برای او یک آزمون‌و‌خطای جدی محسوب شود و باید منتظر بود و دید در پروژه‌ی بعدی خود باز هم به‌سراغ ژانر اکشن و هیجان‌انگیز خواهد رفت یا به‌کلی مسیر کارگردانی خود را تغییر خواهد داد.

گفت‌وگو

نظرت درباره‌ی این فیلم چیست؟