روس‌ها باید با دقت به گذشته نگاه کنند

مردی با نام «کاشه» مدت‌هاست که تلاش می‌کند با قلدوری و زورگویی دختران جوان را عاشق خود کند، اما تا کنون موفق نشده است. یک شب جادوگر شهر مردگان وارد قصر او شده و کاشه را تهدید می‌کند که باید با او ازدواج کند. در دیگر سوی دختری جوان با نام «باربارا» بنا به وصیت پدرش باید با مردی شجاع و قدرتمند که می‌تواند در جنگ او را شکست دهد، ازدواج کند. دیری نمی‌گذرد که کاشه و باربارا با یکدیگر ملاقات می‌کنند.
پیشرفت تکنولوژی و استفاده از ابزارهای ساخت فیلم و انیمیشن باعث شده است دیگر به مانند گذشته فیلم ساختن کار سختی نباشد. در نتیجه بسیاری از افراد توهم فیلم‌ساز بودن به سرشان می‌زند و با گرفتن یک دوربین در دست یا آموختن یک برنامه‌ی انیمیشن‌ساز تصور می‌کنند فیلم‌ساز شده‌اند. در همین راستا فیلم‌ها و انیمیشن‌های بی‌محتوا و فاقد منطق روایی در سینما افزایش یافته‌اند. تا کنون ما انیمیشن‌های بی‌هدف بسیاری را مرور کرده‌ایم که جز تصاویری که با رنگ‌های شاد شکل پیدا کرده‌اند، چیز دیگری در آنها وجود ندارد. تصاویری که حتی یک داستان ساده‌ی خطی را هم در خود ندارند. این دسته از انیمیشن‌ها دقیقاً توسط عده‌ای انیمیشن‌ساز تازه‌کار ساخته می‌شوند که با توهم دیده شدن اقدام به ساخت انیمیشن کرده‌اند.
انیمیشن «کاشه. عروس دزد» نیز یکی از همین انیمیشن‌های بی‌محتوا و فاقد هدف است که آشفتگی داستانی‌اش از همان ابتدا نه تنها کودکان که بزرگسالان نشسته در کنار کودکان را هم گیج می‌کند. معلوم نیست هدف کارگردان از روایت این داستان آشفته چه بوده است. شخصیت‌ها بی‌جهت وارد و خارج می‌شوند و همه‌چیز در اختیار قهرمان شدن باربارا، دختر به اصطلاح شجاع داستان، است. مردی زورگو، جادوگری بدجنس، پادشاهی خودخواه، عروسکی شیطانی، یک قرص نان تنها، یک گرگ گرسنه و دایه‌ای مهربان همگی از شخصیت‌هایی هستند که در این داستان کودکانه در کنار هم قرار گرفته‌اند و می‌خواهند روایتی منطقی را ارائه دهند! آیا می‌توان این همه شخصیت مختلف را در یک روایت کنار هم گذاشت و داستانی ساده را برای کودکان بازگو کرد؟ البته که کارگردان تازه‌کار این انیمیشن نمی‌تواند با این همه شخصیت عجیب‌وغریب و متفاوت پرداختی درست و روایتی دارای منطق روایی، آن هم در هفتاد دقیقه، ایجاد کند. کودک نشسته در برابر این انیمیشن چگونه می‌تواند این همه شخصیت را از هم تفکیک کند و هدف وجودی‌اشان را درک کند؟ من شک دارم که اگر از خود کارگردان هم خواسته شود توضیحی کوتاه درباره‌ی روایت خود بدهد او توانایی این کار را داشته باشد.
روس‌ها امروزه نشان داده‌اند دیگر به مانند سال‌‌های دهه‌ی ۱۹۸۰ و ۱۹۷۰ و حتی پیش از آن قادر به ساخت انیمیشن‌هایی جذاب نیستند. ما تا کنون، از سال ۲۰۲۰، نتوانسته‌ایم روایتی انیمیشنی و خلاق را در این عرصه از سوی آنها شاهد باشیم. روس‌ها شاید بهتر است با نگاهی دقیق و جامع به گذشته بازگردند و روایت‌های انیمیشن‌های قدیمی خود را مرور کنند تا شاید بتوانند از تجربیات گذشته درس گرفته و داستان‌هایی حداقل دارای منطق روایی را ارائه دهند.