نساختن این فیلم می‌توانست بهترین تصمیم کارگردان باشد

یکی از مورد دلخواه‌ترین درون‌مایه‌ها در ژانرهای دلهره و هیجان‌انگیز در باب وضعیت‌هایی است که یک کاراکتر از حادثه‌ای دلخراش جان سالم به‌در می‌برد و کل روایت به تقابل او با همین ترومای پس از حادثه می‌گذرد. برخی کارگردان‌ها سعی می‌کنند کاراکتر را در وضعیتی مشابه اوضاع گذشته قرار دهند و برخی دیگر توهم و واقعیت را با یکدیگر تلفیق می‌کنند. «الکساندر بابائف»، کارگردان و تدوین‌گر روس، در دومین اثر بلند سینمایی خود سعی دارد بار دیگر در ژانر دلهره دست به آزمون‌و‌خطا بزند.
اولین و مشهودترین چیزی که در این فیلم وجود دارد، خلوت بودن قاب آن است. از کارگردانی که تدوین را خوب می‌داند بعید است دست به چنین کار وحشتناکی بزند. این قاب خلوت باعث شده فیلم او بیشتر شبیه سریال‌های استودیویی آبکی شود که عده‌ای تماشاگر هم در آن سوی استودیو در حال تماشای اکت بازیگران هستند. اگر کارگردان توان استفاده از هنروران و بازیگران مکمل بیشتر را نداشته است، پس بهتر این بود که لوکیشن را عوض می‌کرد و به‌جای هواپیما یک خانه‌ی مسکونی را انتخاب می‌کرد. در آن صورت حادثه‌ی دلخراش او به‌جای سقوط هواپیما تبدیل به حادثه‌ای مانند آتش‌سوزی می‌شد. البته آقای بابائف در ابتدای فیلم خود عنوان کرده که این فیلم بر اساس یک داستان واقعی است. اما شیوه‌ی روایت او با کمی بهره بردن از آثار مشابه در گذشته مانند «نقشه‌ی پرواز» آن قوام داستانی را ندارد. به‌طور مثال به پاره‌ی اول فیلم توجه کنید که بابائف سعی کرده شخصیت‌پردازی کاملی از کاراکتر «کاترینا» انجام دهد. اما آیا برای یک فیلم ۷۸ دقیقه‌ای که قرار است در ژانر هیجان‌انگیز و دلهره باشد، چنین رویکردی پاسخگوست؟ زمانی که فیلم به انتها می‌رسد، به این نتیجه می‌رسیم که انتخاب بابائف یکی از مضحک‌ترین تصمیم‌های او بوده است. این روده‌درازی اشتباه در شخصیت‌پردازی کاراکتر «کاترینا» باعث شده تا کارگردان در پاره‌ی دوم جز آب بستن به روایت کار دیگری نداشته باشد.
بابائف در فیلم اول خود که «متولدنشده‌ها» نام داشت درست در دنیایی عکس این فیلم قدم برمی‌داشت. متولدنشده‌ها فیلمی شلوغ با ضربآهنگی بالا بود. به‌راحتی می‌شد هیجان کارگردان جوان را برای ورود به عرصه‌ی کارگردانی دید. اما فیلم «ردیف ۱۹» نشان از کارگردانی سردرگم دارد که گویی درک درستی از آثار هیجان‌انگیز مشابه در گذشته نداشته است. روایت آقای بابائف بسیار ناقص است و حتی قادر به تصویر کردن روایتی خطی هم نیست.
سینمای جریان اصلی روسیه طی سال‌های اخیر بسیار سعی کرده تا جایی در گیشه‌ی پر درآمد سینمای جهان باز کند. این تلاش را در فیلم «ردیف ۱۹» می‌توان دید. بابائف برای گسترده کردن دامنه‌ی مخاطبان فیلم خود، آن را به انگلیسی دوبله کرده است. اما دوبله‌ی ضعیف انگلیسی بیشتر فیلم را شبیه یک تله‌تئاتر کرده است. گویا بابائف در تمام تصمیم‌هایی که برای این فیلم گرفته دچار اشتباه شده است. ای کاش اولین نفری که دکوپاژ فیلم را دید، به بابائف توصیه می‌‌کرد که بهترنی تصمیم نساختن چنین فیلمی است.