ترکیب احمقانهی جیغ و خون
سبکهای اکشن و رازآلود همیشه از پرطرفدارترین ژانرها میان مخاطبان بودهاند. وجود صحنههای پر زدوخورد و درگیریهای فیزیکی اگر قابل باور باشد میتواند گیرایی بالایی میان بینندگان داشته باشد. این فیلم روایتگر مردیست که از زندان آزاد میشود و همسلولی او نشانیِ مکانی را میدهد که در زیرزمین آنجا مبلغی پنهان شده و به محض دریافت میتواند نیمی از مبلغ را از آنِ خود کند. به محض ورود به چِسترتون با مرد جوانی درگیر میشود و همانجا زهر خود را به اهالی شرور میریزد. دختر،شِری -اسکَوت کامپتن- در میخانهای که متعلق به مادرش است کار میکند. همین اتفاق باعث آشنایی مادر و دختر با کریمزِن- مرد نامبرده- میشود. پدرجان- جان اشنایدر- توسط مادر شِری به کریمزن معرفی شده و بهعنوان سرایهدار قرار است در پننس لین مشغول به کار شود. آغاز فیلم در پی ورود گروه تبهکاران اتفاقهای عجیب و غریبی میافتد و اعضای گروه یکبهیک ربوده و در همان مکان محبوس یا کشته میشوند. کریمزن شبهنگام با سروصدا و حوادث غریب و ناخوشایند مواجه میشود که در پی یافتن مهاجمان است. سروصدای اولیه بخاطر ورود چند جوان به داخل برای خوشگذرانیست که ناگهان افرادی زامبیوار به جان آنها افتاده و صحنههای پر تنشی را رقم میزنند.
نماهای آغازین فیلم و نشان دادن تابلویی که مدام، پننس لین را نشانه گرفته نوید ماجرایی دهشتناک را میدهد. کارگردان با به تصویر کشیدن چندبارهی نام آن خواهان به نمایش گذاشتن اتفاقی دلهرهآور است و مخاطب را برای ماجرایی پر از رعب و وحشت آماده میکند. اما آیا میزانسن قادر به ابراز و القای تمایلات کارگردان هست یا خیر؟! بار اکشن این اثر بسیار تکاندهنده بود و برای طرفداران کشتیکج میتواند دلچسب و تماشایی باشد. صحنههای تکاندهنده و هیجانات خشونتآمیز و شرورانه نیز بر داستان اصلی مستولی شده و نقطه ضعفی بهواسطهی عاجز ماندن کارگردان از پرداخت درست در خلق کاراکترها و سایر عناصر محسوب میشود. شروری که نمیتواند با زنها ارتباط درستی بگیرد و در پایان نیز سوار بر موتور 《هارلی-دیویدسون》اش قهرمانانه به راه خویش ادامه میدهد! در این فیلم اثری از خلقِ شگفتی در این فیلم نیست. پدرجان که به نیکی از او در شهر یاد میشود با موعظههای تکراری که پیشتر در آثار قبلی توسط قاتلین روانی شاهد بودیم اینبار نیز در تلاش است شخصیتی متفاوت ارائه دهد و بیینده را غافلگیر کند. طراحی صحنه و استفاده از ابزاری که تداعی مبارزههای حیوانی کشتیکج کاران است هم آنقدر مهیج از کار درنیامده و درودیواری که با طراحی آماتورمآبانهای بدنبال خلق احساس ترس شدند و جز چندش و شلختگی نتیجهای در بر نداشت. صداهای گوشخراش و اضافی بهکار گرفته شده از شخصیت شِری در برخی نماها غلوآمیز بود و باعث آزار مخاطب میشد، بهجایآنکه بتواند همذاتپنداری مخاطب را بهدنبال داشته باشد و حس ترحم او را برانگیزد. فیلمی بیسروته که دائم مانند عواملاش در حال دستوپازدن برای القای هیجان بود؛ دستوپا زدنی احمقانه.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.