تدی‌های محصول جامعه

«تدی» پسری جوان، حدود نوزده و بیست ساله، است که به دلیل مشکلات خانوادگی درس را رها کرده و در یک سالن تخصصی به عنوان ماساژور کار می‌کند. او با عمو و مادربزرگ‌ بیمارش زندگی می‌کند. مردم شهر او و عموی‌اش را به نوعی دیوانه می‌دانند و مدام رفتارهایی توهین‌آمیز با آنها دارند. تدی عاشق «ربه‌کا» است؛ یکی از هم‌کلاسی‌های قدیمی که تنها کسی هم است که او را همانطور می‌بیند که باید. روزی اما حیوانی در جنگل تدی را گاز می‌گیرد و تدی حس می‌کند در حال تبدیل شدن به یک موجود عجیب است.
در سال گذشته بود که فیلم «قلب من ضربانی ندارد، مگر تو او را فرمان دهی» را مرور کردیم. فیلمی که در آن برادر کوچک‌تر یک خانواده خون‌آشام بود و خواهر و برادر بزرگ‌تر برای تأمین نیازها و زنده نگه داشتن او افراد بی‌خانمان را سلاخی می‌کردند. این فیلم ورای داستان خیالی خود در باب تنهایی، وفاداری و اجبار بود. درباره‌ی خانواده‌ای بود که برای از دست ندادن عزیز‌شان حاضر بودند هر کاری را انجام دهند. فیلمی که با ایجاد فضایی غیرواقعی تلاش می‌کرد داستانی واقعی را به تصویر بکشد و بیننده‌اش را با خود همراه کند. فیلم «تدی» هم با همین رویکرد و به گونه‌ای متفاوت می‌خواهد زندگی تدی و اتفاقاتی که منجر به ایجاد روایتی دور از ذهن از او می‌شود را به تصویر درآورد.
پسری در یک خانواده‌ی عجیب به دنیا می‌آید. خیلی زود پدر و مادرش را از دست می‌دهد و مجبور می‌شود با عمویی که از سوی مردمان دیوانه خوانده می‌شود، زندگی کند. عمو هم مجبور است از مادر بیمارش نگهداری کند. این پسر برای تأمین مایحتاج زندگی درس را کنار گذاشته و کار می‌کند، اما حتی کار کردن هم باعث نمی‌شود مردمان شهر او را انسانی عادی بدانند. فشارهای روانی بر او هر روز بیشتر و بیشتر می‌شود. او از سوی هم‌سن‌وسال‌های‌اش مسخره و حتی تهدید می‌شود. ربه‌کا هم می‌خواهد از او جدا شود. او فقط یک زندگی عادی با خانه‌ای کوچک و همسری دوست‌داشتنی می‌خواهد، اما مدام همه او را پس می‌زنند. خشم هر روز در او بیشتر شده و به ناگاه همه‌چیز عوض می‌شود. آیا تدی تصور می‌کند بدن‌اش در حال تغییر شکل است یا واقعاً این اتفاقات در حال رخ دادن هستند؟ هیچ کس نمی‌داند.
فیلم «تدی» هرگز هنگام رخداد اتفاقات خشونت‌آمیز را نشان نمی‌دهد. تنها و تنها رد خون و دیدن جنازه‌های خونین است که روایت را در مسیر خود پیش می‌برد. اتفاقی که می‌تواند هوشمندانه باشد، زیرا گاهی خشونت نهفته در انسان‌ها دیده نمی‌شود مگر زمانی که کار از کار گذشته باشد. تدی هم همین است. تدی عضوی از جامعه‌ای است که توسط همین جامعه طرد شده و حالا باید خود جامعه آثار این طردشدگی را ببیند. خشم خشم می‌آورد. بی‌عدالتی، فقر، تحقیر و توهین خشم می‌آورند. برای درو کردن مهربانی باید مهربانی را کاشت. تدی محصول جامعه‌ای است که در آن زندگی کرده پس شاید نباید فقط او را مورد بازخواست قرار داد. چقدر تدی که در جهان وجود دارد و تنها منتظر است در یک زمان به‌خصوص دندان‌های تیز خود را به اطرافیان‌اش نشان دهد.
فیلم «تدی» دومین اثر بلند برادران دوقلوی جوان «بوکرما» است که با دقت خاصی ساخته شده است. فیلم اول این دو برادر نیز درست مانند این فیلم‌اشان خاص و دارای خلاقیت بود. این دو برادر آینده‌ای درخشان را در برابر خود خواهند داشت، زیرا نگاه خاص آنها به دنیا و مسائل آن می‌تواند باعث ساخته شدن داستان‌هایی زیبا شود. آنها قاب دوربین را هم خوب می‌شناسند و در انتخاب بازیگر بهترین عملکرد را دارند.